Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

"Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες"και ο αποσυμβολισμός του Άθλου του Ηρακλή



Στη λίμνη Στυμφαλία, ζούσαν κάποια φοβερά πουλιά, τα οποία είχαν σιδερένιο ράμφος και νύχια και ατσάλινα φτερά. Προστατεύονταν από τον θεό Άρη. Ο Ηρακλής ανέλαβε να απαλλάξει τη περιοχή από την απειλή αυτή. Πήγε στη λίμνη, αλλά δεν έβλεπε τα πουλιά. Τότε εμφανίστηκε η θεά Αθηνά και του είπε τι να κάνει. 
Ο Ηρακλής άρχισε να κάνει ένα δυνατό θόρυβο με κρόταλα, τα πουλιά ταραγμένα βγήκαν από τις κρυψώνες τους κι εκείνος τα σκότωσε με δηλητηριασμένα βέλη, από το δηλητήριο της Λ. Ύδρας . Μερικά που σώθηκαν πέταξαν προς τη Κολχίδα, όπου ένας άλλος ήρωας, ο Ιάσονας, τα συνάντησε.

Οι στυμφαλίδες όρνιθες 
συμβολίζουν τα όρνεα που κατατρώγουν τη συνείδηση κι εξουδετερώνονται με το ιερό πυρ που προαναφέραμε. Σκέψεις και ιδέες που αναπτύσσονται και μπορούν να μας βλάψουν, περιορίζοντας τη διεύρυνση της συνειδητότητάς μας. Πρέπει να αποκτήσουμε αντίληψη του δικαίου και της διάκρισης μεταξύ ορθού και μη ορθού. Στο μύθο αυτό εμφανίζεται η Αθηνά, θεά της σοφίας, να δώσει τη λύση.

Ο ήρωας είναι πια αρκετά δυνατός και τα όρνεα δεν τολμούν εύκολα να επιτεθούν. Κρύβονται. Αλλά δεν παύουν να υπάρχουν. Με σοφία τα αναγκάζει να εκδηλωθούν και τα εξουδετερώνει. Με την ενδοσκόπηση θα αποκτήσουμε το γνώθι σ’ αυτόν, και θα μπορέσουμε να εντοπίσουμε και συνειδητοποιήσουμε τις κακές αυτές ιδέες, σκέψεις και τάσεις.

Θα πρέπει να πολεμήσουμε τις όρνιθες της κακολογίας, της περιαυτολογίας, της φιλαυτίας, του φθόνου, της λαιμαργίας, της λαγνείας, της οργής κ.α. Αυτά κακά πολέμησε εδώ ο Ηρακλής και τις ασήμαντες σκέψεις που επέζησαν, τις εξόρισε. Και τις πολέμησε με την δημόσια γνωστοποίηση και αποκάλυψη. Εκείνο που φοβούνται οι συκοφάντες και κακολόγοι είναι η δημοσιοποίηση του έργου τους και η αποκάλυψη τους.

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο η δική μας ενδοσκόπηση αλλά δεν θα πρέπει να σιωπούμε και απέναντι σε ανθρώπους συκοφάντες, εγωιστές κ.α. αλλά να τους αποκαλύπτουμε γιατί αλλιώς είναι σαν να συναινούμε στο έργο τους
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ " "Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες"και ο αποσυμβολισμός του Άθλου του Ηρακλή"

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Συγκρίσεις, Στο δάπεδο της Αμφίπολης



 Απ' όσα διάβασα σήμερα για το υπέροχο ψηφιδωτό που αποκαλύφθηκε στον τύμβο της Αμφίπολης, εντύπωση μου έκαναν οι εικασίες για την ταυτότητα του ηνιόχου. Ενώ το προφανές είναι πως πρόκειται για τον Άδη ή Πλούτωνα, τον άρχοντα του Κάτω Κόσμου, κυρίως επειδή προηγείται ο ψυχοπομπός Ερμής, κάποιοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για τον βασιλιά Φίλιππο Β'.
Χωρίς βέβαια καθόλου ν' αποκλείεται αυτό το ενδεχόμενο, εντύπωση μου έκαναν τα επιχειρήματα που εξέθεσαν κάποιοι για να υποστηρίξουν αυτή τη θεωρία. Κι εννοώ απλούς πολίτες, σαν κι εμένα, που δεν είναι αρχαιολόγοι και δεν σχετίζονται επαγγελματικώς με την τέχνη.

 Αναζήτησα λοιπόν απεικονίσεις του Άδη και εξέτασα αυτά τα επιχειρήματα, όχι με σκοπό να μαντέψω την αλήθεια, που αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί, αλλά για να ασχοληθώ με κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό.
Βρήκα, λοιπόν, τα εξής:

 Παράσταση από κρατήρα του 350 π.Χ, που βρέθηκε στην Κ. Ιταλία και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Ο Άδης επιστρέφει την Περσεφόνη στον Πάνω Κόσμο με το τέθριππο άρμα του. Το θεϊκό ζεύγος συνοδεύεται, ως συνήθως, από τον Ερμή που κι εδώ φορά τον πέτασο (το καπέλο) και κρατά κηρύκειο, και την υποχθόνια θεά Εκάτη. Η Εκάτη είχε βοηθήσει την Δήμητρα να βρει την Περσεφόνη, της οποίας στη συνέχεια έγινε μόνιμη συνοδός. Εμφανίζεται εδώ κρατώντας πυρσό, που καταλήγει σε τέσσερις λυχνίες, γνωστό από τα Ελευσίνια μυστήρια.

Στον λαιμό αυτού του αγγείου, που ανήκει στη συλλογή αρχαιοτήτων του Μονάχου και προέρχεται μάλλον από τον Τάραντα της Ιταλίας (330-320 π.Χ), απεικονίζονται η Σελήνη και ο Ήλιος με τα τέθριππα άρματά τους και στη μέση είναι ο Άδης με την Περσεφόνη στο βασίλειό τους.
Ο Άδης κρατά σκήπτρο με κεφάλι αετού και η Περσεφόνη σκήπτρο με τέσσερις λυχνίες (όπως στο προηγούμενο η Εκάτη).
 Η παράσταση αυτή είναι από τον θρόνο που βρέθηκε στον τάφο της Ευρυδίκης, της μητέρας του Φιλίππου, στις Αιγές. Εδώ ο Άδης με την Περσεφόνη απεικονίζονται σε αρμονική σχέση μεταξύ τους, ως το βασιλικό ζεύγος του Κάτω Κόσμου, επάνω σε τέθριππο άρμα.







Συγκρίσεις
Στο δάπεδο της Αμφίπολης, ο Ερμής προηγείται, που σημαίνει πως, όποιοι κι αν είναι αυτοί που ακολουθούν, ο θεός Ερμής εμφανίζεται εδώ ως ψυχοπομπός.
Στην περίπτωση που ο ηνίοχος είναι όντως ο Άδης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ομοιότητα που έχει με τον Άδη στο 2. Βέβαια, θα περιμέναμε να δούμε τέσσερα άλογα.
Αν πρόκειται για Αρπαγή της Περσεφόνης, θα περιμέναμε να δούμε και την κλαίουσα Δήμητρα (όπως στην τοιχογραφία της Βεργίνας). Ίσως, μάνα και κόρη να εμφανιστούν στη δεξιά πλευρά του δαπέδου που δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί.

Το επιχείρημα υπέρ του Φιλίππου, πως σκοπίμως εμφανίζεται προφίλ,για να μην φαίνεται το ελαττωματικό του μάτι δεν είναι ισχυρό, εφόσον ο Άδης και αλλού παριστάνεται σε αυτή τη στάση (βλέπε εικόνα 4)
Κάποιοι οδηγήθηκαν στον Φίλιππο από το στεφάνι στο κεφάλι του. Όμως ο Άδης σχεδόν πάντα παριστάνεται με στέμμα ή στεφάνι.
Κάποιοι άλλοι κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα συνδυάζοντας το στεφάνι με το άρμα και τη νίκη του Φιλίππου στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο ο Άδης εμφανίζεται πολύ συχνά με άρμα, ειδικά όταν παριστάνεται η αρπαγή της Περσεφόνης. Βέβαια, του Άδη το άρμα έχει τέσσερα άλογα. Εκτός από αυτή, την πολύ παλαιότερη απεικόνιση από το Ρήγιο της Κάτω Ιταλίας, του 460 π.Χ.

Λογικά, κάποια στιγμή θα εμφανιστεί η Περσεφόνη να την τραβολογά ο Άδης με το αριστερό του χέρι, ίσως και η Δήμητρα που θρηνεί για τη δύστυχη κόρη. Ίσως να εμφανιστεί η Εκάτη με τις τέσσερις λυχνίες, προς τέρψη εκείνων που πιστεύουν πως πρόκειται για τον τάφο της Ολυμπιάδας ή της Ρωξάνης, που ήταν αμφότερες μυημένες σε απόκρυφα μυστήρια.

Επειδή όμως αυτό το μνημείο φαίνεται ν'αγαπά τις εκπλήξεις, ίσως να δούμε τον Άδη χωρίς την Περσεφόνη να τραβά στο βασίλειό του τον άγνωστο έως τώρα νεκρό. Ίσως και να αποδειχτεί πως είναι όντως ο Φίλιππος που παίρνει τη θέση του Άδη. Αλλά τότε, ποιον θα μπορούσε να παίρνει μαζί του στον κάτω κόσμο; Κάποια από τις συζύγους του ή κάποιο από τα παιδιά του;
Ποιος να ήταν αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο ο κατασκευαστής του μνημείου δεν ήθελε να τον αφήσει στα χέρια του Άδη, αλλά θεωρούσε πως άξιζε ένα πιο αξιοπρεπές τελευταίο ταξίδι; Ή ήθελε οι Μακεδόνες να πιστεύουν πως αισθανόταν έτσι γι' αυτόν; Είναι μνημείο ευγνωμοσύνης και τιμής ή τύψεων; Σκοπιμότητας ίσως;
Και αν πάλι είναι ο Άδης, γιατί ο Ερμής κοιτάζει με αυτό το βλέμμα, στο οποίο μαλώνουν για την επικράτηση η επίπληξη με την ικεσία;
Ήθελα να τελειώσω με την ομολογία πως ζηλεύω θανάσιμα αυτούς που είχαν την τύχη να ξοδέψουν τον χρόνο τους σε κάτι τόσο σπουδαίο (όποιο σενάριο και αν επαληθευτεί). Τι υπέροχο ταξίδι!  Αλλά, ύστερα μου καρφώθηκε η σκέψη, τι άραγε αφήσαμε εμείς που θα χαρούν οι απόγονοί μας σε δύο χιλιάδες χρόνια να ανακαλύψουν;

ΠΗΓΗhttp://skepteon.blogspot.gr/2014/10/blog-post_13.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Συγκρίσεις, Στο δάπεδο της Αμφίπολης"

Οι «Ερμοκοπίδες»

Ερμαϊκή κεφαλή_μουσείο Αγοράς_Αθήνα_στοά Αττάλου
Γράφει ο Χείλων
Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, έλαβαν χώρα πολλές μάχες και εκτυλίχθηκαν πλείστα όσα διπλωματικά και άλλης φύσεως επεισόδια, μεταξύ των εμπλεκομένων.
Υπήρξε όμως ένα σκανδαλώδες συμβάν το οποίο στιγμάτισε την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, προκαλώντας σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις και επηρεάζοντας την έκβαση του πολέμου.
Εκείνη την εποχή σε πολλά σημεία των Αθηνών, όπως οικίες, καταστήματα, πλατείες, υπήρχαν οι «Ερμές» οι οποίες ήσαν αγαλματίδια λατρείας, κυρίως του θεού Ερμή, αλλά και άλλων θεοτήτων, ή ακόμη και επιφανών θνητών. Το χαρακτηριστικό των εν λόγω αγαλματιδίων ήταν ότι αποτελούντο από την κεφαλή του θεού και αντί σώματος είχαν τετράπλευρη λίθινη ή μαρμάρινη στήλη.
Τις πρωινές ώρες της 11 Μαΐου 415 π.Χ βρέθηκαν όλες οι «Ερμές» εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (μεταξύ των οποίων το αγαλματίδιο έμπροσθεν της οικίας του ρήτορα Ανδοκίδη) να έχουν υποστεί βανδαλισμό και συγκεκριμένα να έχουν σπασμένες τις κεφαλές. Η δολιοφθορά πραγματοποιήθηκε τις νυχτερινές ώρες της 10ης Μαΐου, παραμονή της αναχώρησης του Αθηναϊκού στόλου για την Σικελία στα πλαίσια παροχής βοήθειας στην ελληνική αποικία Έγεστα της Σικελίας, η οποία βρισκόταν σε διαμάχη με την επίσης ελληνική αποικία του Σελινούντα.
Η πράξη αυτή έλαβε τραγικές διαστάσεις, καθότι από θρησκευτικής άποψης αποτελούσε βεβήλωση και ένδειξη κακού οιωνού, ενώ από πολιτικής αποτελούσε βανδαλισμό και ασέβεια, διότι τα εν λόγω αγάλματα είχαν και πρακτικούς λόγους ύπαρξης χρησιμοποιούμενα ως οδοδείκτες, οριοδείκτες, για διαφημιστικούς λόγους, κ.λ.π. Επιπλέον αποτελούσαν ένδειξη ευγενείας της μεσαίας τάξης και εμβλήματα δημοκρατίας.
Το συμβάν όταν διαπιστώθηκε αρχικά δεν προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, αλλά προκάλεσε πανικό όταν συνδυάσθηκε με τον απόπλου του στόλου, καθότι οι Αθηναίοι θεώρησαν το γεγονός ως σύνθημα κινήματος κατά του καθεστώτος. Ήταν προφανές ότι ο μόνος που γνώριζε τους δράστες ήταν ο Ανδοκίδης, αλλά αυτός πιθανόν τρομοκρατημένος από τους δράστες, δεν μιλούσε.
Ο δήμος συγκάλεσε έκτακτη σύνοδο στην εκκλησία και όρισε «ζητητές(ερευνητές – ανακριτές)» αναθέτοντας την διεξαγωγή των ερευνών στουςΧαρικλήΔιόγνητο και Πείσανδρο. Εκδόθηκε ψήφισμα το οποίο προκήρυσσε πρωτοφανή για την εποχή «μήνυτρα (αμοιβή)» για την αποκάλυψη των επικηρυγμένων δραστών, οι οποίοι ονομάσθηκαν Ερμοκοπίδες. Σύμφωνα με το ψήφισμα του Κλεωνύμου η αμοιβή ανήρχετο σε 1.000 δραχμές, ενώ σύμφωνα με το ψήφισμα του Πεισάνδρου ανήρχετο σε 10.000 δραχμές.
Εκτός της αμοιβής εδίδετο και «άδεια» δηλαδή προστασία της σωματικής ακεραιότητας και ασυλία έναντι κάθε δίωξης ή μήνυσης. Χρήση των εν λόγω ευεργετημάτων μπορούσαν να κάνουν ελεύθεροι πολίτες – μέτοικοι ή ακόμη και δούλοι οι οποίοι εδύναντο να εξαγοράσουν την ελευθερία τους και ταυτόχρονα να πλουτίσουν.
Αρχικά η δολιοφθορά αποδόθηκε στους Κορίνθιους, αλλά κάποιος μέτοικος κατήγγειλε τον Αλκιβιάδη και ορισμένους άλλους ως δράστες. Η καταγγελία αυτή αξιολογήθηκε ως αληθινή διότι στηριζόταν στην υπόνοια ότι το κίνημα θα άρχιζε από την Σικελία. Επιπλέον κάποιος ονόματι Πυθόνικος κατήγγειλε στην εκκλησία του δήμου ότι ο Αλκιβιάδης και ορισμένοι φίλοι του, τελούσαν στην οικία του Ελευσίνια μυστήρια με σκοπό την μύηση, γεγονός που ενίσχυσε περισσότερο την κατηγορία, καθότι οι Αθηναίοι θεωρούσαν τον Αλκιβιάδη «ικανό για όλα».
Η εν λόγω πληροφορία ανάγκασε τους ανακριτές να καλέσουν τον Αλκιβιάδη για εξηγήσεις συνδυάζοντας τις δύο υποθέσεις………την καταστροφή των Ερμών και την τέλεση των μυστηρίων σε ιδιωτικό χώρο, με το σκεπτικό ότι αυτός που δείχνει ασέβεια προς τα μυστήρια ήταν ικανός να αποκεφαλίσει και τις «Ερμές».
Ως μάρτυρα της μήνυσής του ο Πυθόνικος υπέδειξε τον δούλο του πολέμαρχου Ανδρόμαχο, ο οποίος παρεμπιπτόντως έφερε όνομα αριστοκρατικό, γεγονός το οποίο εξηγείται από την τάση των φίλων του Αλκιβιάδη να λοιδορούν την αριστοκρατία στην οποία ανήκαν.
Ο δούλος προσήχθη στην εκκλησία, απολαμβάνοντας των ευεργετημάτων της «αδείας» και ομολόγησε, καταθέτοντας ότι όντως ο Αλκιβιάδης, ο Νικιάδης και ο Μέλητος μαζί με άλλους τελούσαν παρωδία των μυστηρίων σε ιδιωτικό χώρο.

Αλκιβιάδης
Εκείνη την χρονική περίοδο ο Αλκιβιάδης βρισκόταν στην Αθήνα, έτοιμος να αποπλεύσει για Σικελία και όταν πληροφορήθηκε τα γεγονότα ζήτησε να δικασθεί αμέσως, αλλά συνέβη το εξής παράδοξο……..οι πολιτικοί αντίπαλοι και μηνυτές του Αλκιβιάδη να μην επιθυμούν την εκδίκαση της υπόθεσης. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι εκείνη την εποχή ο Αλκιβιάδης αποτελούσε κοινωνικό είδωλο και ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στο στράτευμα, οπότε η έκβαση της δίκης θα ήταν μάλλον ευνοϊκή γι’ αυτόν, ενώ σύμφωνα με άλλους ήταν καλύτερα να γίνει μετά την εκστρατεία, καθότι τυχόν αποτυχία θα επέφερε πτώση της δημοτικότητας και σίγουρη καταδίκη του.
Μετά την αναχώρηση του στόλου η υπόθεση παίρνει νέα τροπή, όταν ο μέτοικοςΤεύκρος λαμβάνει «άδεια» και ενοχοποιεί δεκαοχτώ πολίτες, εκ των οποίων ορισμένοι δραπετεύουν και άλλοι συλλαμβάνονται και καταδικάζονται σε θάνατο. Ακολουθεί τρίτη μήνυση από την Αγαρίστη η οποία καταγγέλλει ότι τόπος συγκέντρωσης των ιερόσυλων ήταν η κατοικία του Χαρμίδη όπου συνευρίσκονταν ο Αλκιβιάδης, ο Αξίαρχος και ο Αδείμαντος. Εν τω μεταξύ υποβάλλεται τέταρτη μήνυση από τον δούλο Λυδό, ο οποίος καταγγέλλει τοναυθέντη του, στην οικία του οποίου σύχναζαν ο Λεωγόρας (πατέρας του Ανδοκίδη) ο Ανδοκίδης και πολλοί συγγενείς (του ιδιοκτήτη).
Μετά από νέα μήνυση του Διοκλείδη η όλη υπόθεση λαμβάνει άλλες διαστάσεις αποκαλύπτοντας ότι δεν αφορούσε πλέον περιορισμένο αριθμό συνωμοτών, καθότι καταγγέλλονται 300 άτομα, μεταξύ των οποίων και δύο βουλευτές, οΜαντίθεος και ο Αφεψίων, όπως επίσης και ο κωμικός Φρύνιχος, ο εξάδελφος του Πλάτωνα Κριτίας και άλλες προσωπικότητες των Αθηνών.
Η κατάσταση είναι τεταμένη, η βουλή κηρύσσεται σε διαρκή συνεδρίαση στην Ακρόπολη, επιβάλλεται «στρατιωτικός νόμος» και ο Διοκλείδης στεφανώνεται με άνθη ως σωτήρας της πατρίδος και του παρατίθεται επίσημο δείπνο στο Πρυτανείο. Οι δε βουλευτές με κάποιον τρόπο καταφέρνουν να απελευθερωθούν μέσω εγγυήσεων, αλλά μετά από λίγο εξαφανίζονται δραπετεύοντας, αλλά οι εγγυητές όπως και οι λοιποί υπόδικοι φυλακίζονται.
Εν τω μεταξύ ο Ανδοκίδης, αφού παρέμεινε φυλακισμένος για ένα χρόνο, υπόσχεται κατόπιν προτροπής του Χαρμίδη, να προβεί σε αποκαλύψεις, εφόσον δινόταν σε αυτόν τον πατέρα του και τους συγγενείς του «άδεια» η οποία τελικά του εδόθη.
Τότε ο Ανδοκίδης κατέθεσε τα εξής: Ένα απόγευμα ενώ αυτός και η παρέα του έπιναν, κάποιος από τους φίλους του ονόματι Ευφίλητος πρότεινε να «σπάσουν» τις κεφαλές των Ερμών. Ο Ανδοκίδης – όπως ισχυρίζεται – διαφώνησε και έτσι την συγκεκριμένη ημέρα δεν έγινε ο βανδαλισμός. Τις επόμενες ημέρες ενώ μετέβαινε στις Κυνοσάργες έπεσε από το πουλάρι που επέβαινε με αποτέλεσμα να παραμένει κλινήρης στο σπίτι του. Τότε ο Ευφίλητος εκμεταλλευόμενος την απουσία του εξαπάτησε τους υπόλοιπους της παρέας επαναφέροντας το θέμα, λέγοντας μάλιστα ότι ο Ανδοκίδης συμφωνεί και ανέλαβε να κόψει πρώτος την Ερμή στην οικία του, η οποία ήταν ανάθημα (αφιέρωμα) της Αιγηίδος φυλής.
Ερμαϊκή στήλη του Ονάσου της Παλλήνης γιού του Τροφίμου_επιφανούς κοσμήτη (υπεύθυνου των αρχαίων γυμνασίων_Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Ερμαϊκή στήλη του Ονάσου της Παλλήνης γιού του Τροφίμου 129 π.Χ_επιφανούς κοσμήτη (υπεύθυνου των αρχαίων γυμνασίων)_Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατόπιν ο Ευφίλητος και ο Μέλητος επισκέφθηκαν τον Ανδοκίδη στην οικία του, ανακοινώνοντας ότι έγινε η δολιοφθορά και απειλώντας τον προκειμένου να εξασφαλίσουν την σιωπή του. Σημειώνεται ότι τα προαναφερόμενα στοιχεία αποτελούν ισχυρισμούς του Ανδοκίδη, ενώ οι πληροφορίες του Θουκυδίδηπαρουσιάζουν βασικές διαφοροποιήσεις.
Ο Ανδοκίδης φέρεται ως συνένοχος, αλλά καταδίδει τους υπόλοιπους με αντάλλαγμα την παρεχόμενη ασυλία σε εαυτόν και την οικογένειά του. Πρώτο θύμα της καταγγελίας υπήρξε ο θριαμβευτής Διοκλείδης, ο οποίος ομολόγησε ότι οι καταγγελίες του υπήρξαν επινοήσεις τρίτων, με αποτέλεσμα οι άρχοντες οι οποίοι κινδύνευαν με διασυρμό, να τον καταδικάσουν σε θάνατον και να τον εκτελέσουν.
Ο Ανδοκίδης και οι οικείοι του αφέθησαν ελεύθεροι, ενώ ορισμένοι από τους κατονομασθέντες συνελήφθησαν και εκτελέσθηκαν. Όμως η υπόθεση παρέμεινε ανοιχτή, όταν ανεκλήθη η «άδεια» του Ανδοκίδη με την αιτιολογία της ψευδομαρτυρίας με αποτέλεσμα να αναγκασθεί να εγκαταλείψει την Αθήνα.
Τελικά είτε αληθεύουν (συνολικά ή εν μέρει) αυτά που κατήγγειλε ο Ανδοκίδης, είτε οι «Ερμοκοπίδες» ήσαν μεθυσμένοι νεαροί, οι οποίοι προκάλεσαν το σκάνδαλο άνευ λόγου και αιτίας…………….γεγονός παραμένει ότι η όλη υπόθεση υπήρξε το όνειδος και η καταστροφή των Αθηνών.
Λόγω της έκτασης του σκανδάλου αποφασίσθηκε η ανάκληση του Αλκιβιάδη η οποία στέρησε το εκστρατευτικό σώμα της Σικελίας από τον φυσικό αρχηγό, αφήνοντας μόνον επικεφαλής τον Νικία.
Προς τούτο αποπλέει το ιερό πλοίο των Αθηνών «Σαλαμινία» με σκοπό να φέρει πίσω τον Αλκιβιάδη. Όταν φθάνει στην Σικελία ο Αλκιβιάδης υπακούει στον επαναπατρισμό και δέχεται να ακολουθήσει την «Σαλαμινία» επιβαίνοντας σε δικό του πλοίο, αλλά καθ’ οδόν δραπετεύει, καταφεύγοντας στην Πελοπόννησο.
Το «Σαλαμινία» επιστρέφει στην Αθήνα άπραγο, ο Αλκιβιάδης καταδικάζεται ερήμην σε θάνατον και η περιουσία του δημεύεται. Η είδηση της καταδίκης τον βρίσκει στο Άργος όπου αναφωνεί δημοσίως:
«Αλλά εγώ θα τους αποδείξω ότι ζω»…………………όπως και έπραξε!!!!!
Ο μεν δειλός της πατρίδος, ο δε φιλόδοξος της πατρώας ουσίας εστί προδότης. Σωκράτης
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Οι «Ερμοκοπίδες»"

Αρχαίοι Έλληνες και Νεοέλληνες

Αρχαίοι Έλληνες και συμπλεγματικοί Νεοέλληνες 

Αρχαίοι ΈλληνεςΌπως και σε άλλα θέματα πολλοί Έλληνες αντιμετωπίζουν τη σπουδαία πολιτιστική κληρονομιά που μας άφησαν οι προπάτορες με συμπλεγματικό τρόπο. ------- Μια μερίδα από μας πιστεύει πώς έξω από τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων, τίποτε άλλο σημαντικό δεν έγινε, δεν ειπώθηκε και δεν δημιουργήθηκε στον κόσμο. Οι άλλοι πολιτισμοί των άλλων λαών είναι υποδεέστεροι και όλα, τα πάντα ξεκινούν από την αρχαία Ελλάδα. Αυτή η λατρεία προς τον πολιτισμό των αρχαίων μας προγόνων οδηγεί πολλούς από μας στην αρχαιοπληξία που είναι μια νοσηρή αγάπη για το παρελθόν μας και τροχοπέδη για το μέλλον μας. Οι αρχαιόπληκτοι συνέλληνες κατά κανόνα δεν έχουν βαθιά παιδεία, οι περισσότεροι γνωρίζουν χονδροειδώς την ιστορία μας και την αρχαία ελληνική γραμματεία, με αποτέλεσμα να γίνονται γραφικοί συχνά με τις δηλώσεις τους. Μοιάζουν κάπως με τους απλοϊκούς θρησκευόμενους που είναι μεν φανατικοί πιστοί, αλλά δεν έχουν ποτέ μελετήσει τα ευαγγέλια.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει μια άλλη μερίδα συνελλήνων, μικρότερη αυτή, οι οποίοι αδιαφορούν τελείως για το ιστορικό μας παρελθόν και αδιαφορούν με άποψη. Πιστεύουν ότι η γλώσσα που μιλάμε δεν είναι η συνέχεια της αρχαίας ελληνικής αλλά μια άλλη γλώσσα –πώς το εννοούν, δεν το καταλαβαίνω– υποβαθμίζουν την προσφορά του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στον παγκόσμιο πολιτισμό και δεν βρίσκουν το λόγο να τον διδασκόμαστε στο σχολείο. Φυσικά και αυτοί έχουν κατά κανόνα άγνοια αυτού του πολιτισμού και, θα πρόσθετα, έχουν και κάποια ιδιορρυθμία χαρακτήρος, εφόσον αντιμετωπίζουν το πολύ σημαντικό ιστορικό παρελθόν μας με περιφρόνηση.
Και στις δυο περιπτώσεις είναι εμφανής η συμπλεγματική συμπεριφορά...
Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι ανεκτίμητος, αλλά για να το πούμε αυτό, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσουμε και να μην επαναπαυόμαστε στις εκτιμήσεις των άλλων. Γνωρίζοντάς τον σε βάθος ξεφεύγουμε από την παγίδα της αρχαιοπληξίας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν κανένα είδος αγίων και αλάνθαστων, αναμάρτητων ανθρώπων. Είχαν εμπάθειες, μισαλλοδοξία, ανταγωνισμούς, μίση, εμφύλιες συγκρούσεις και πολιτικό αμοραλισμό, είχαν δηλαδή τις αδυναμίες που έχουν όλοι οι άνθρωποι πάντα και παντού στον κόσμο.
Παράλληλα αυτοί οι άνθρωποι συνέλαβαν εκπληκτικές για την εποχή τους ιδέες και αξίες, τη δημοκρατία, το θέατρο και τη φιλοσοφία και καλλιέργησαν την τέχνη παραδίδοντας στην ανθρωπότητα αριστουργήματα. Με τις κατακτήσεις του Αλέξανδρου άλλαξαν τη μορφή του κόσμου, καθώς ο ελληνικός πολιτισμός εξαπλώθηκε στην ανατολή και έφτασε μέχρι την Ινδία. Αργότερα με τους Ρωμαίους ο πολιτισμός αυτός εξαπλώθηκε και στην Ευρώπη επηρεάζοντας τη σκέψη και την κουλτούρα των βαρβάρων, κατόπιν των χριστιανών και στη συνέχεια των ευρωπαϊκών λαών.
Έχουμε λοιπόν κάθε λόγο να είμαστε περήφανοι για τους αρχαίους μας προγόνους, αλλά το βάρος ενός τέτοιου πολιτισμού υπάρχει κίνδυνος να μας συνθλίψει, να μας εξαρτήσει σε μια σχέση άβουλων επιγόνων που ζουν για να θαυμάζουν τους γεννήτορές τους ή να μας οδηγήσει σε άρνηση και απόρριψή τους στην προσπάθειά μας να σταθούμε αυτοδύναμοι στα πόδια μας.
Από τις δύο αυτές ακρότητες έχει χρέος το σχολείο να προστατεύσει τους νέους Έλληνες διδάσκοντάς τους το παρελθόν μας με ψυχραιμία, με ακρίβεια και με αντικειμενικότητα.
Καίτη Βασιλάκου
Εκπαιδευτικός


 http://www.pare-dose.net/4208#ixzz3GW4RBJyA
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Αρχαίοι Έλληνες και Νεοέλληνες "

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Τι θα συμβεί στο κόσμο αν χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα;

Τι θα συμβεί στο κόσμο αν χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα;Στοιχεία που συγκλονίζουν

Όλοι γνωρίζουμε ότι η χρήση των πυρηνικών όπλων απειλεί με καταστροφή την ανθρωπότητα. Όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό;Η Πανελλήνια Ιατρική Εταιρεία για την προστασία του περιβάλλοντος και κατά της πυρηνικής και βιοχημικής απειλής,παρουσιάζει μία σειρά πραγματικά συγκλονιστικών στοιχείων. Που αφορούν στη περιορισμένη έστω χρήση πυρηνικών όπλων.

Το κείμενο με τα στοιχεία που υπογράφει η πρόεδρος Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
“Πυρηνικός λιμός 1 δις εκατομμύριο άνθρωποι κινδυνεύουν με περιορισμένη χρήση πυρηνικών

Πέρυσι με αφορμή την επέτειο του Τσερνόμπιλ και με την τραγωδία της Φουκούσιμα να συνεχίζεται παρουσιάσαμε τεκμηριωμένη μελέτη για τις επιπτώσεις

στην υγεία 25 χρόνια μετά το Τσέρνομπιλ. Σύμφωνα με αυτή:

Πληθυσμοί που εκτέθηκαν σε ραδιενέργεια λόγω της καταστροφής του Τσερνομπίλ

1) Εκκαθαριστές 830.000

2) Εκκενώθηκαν από την περιοχή των 30 χλμ 350.000

3) Πληθυσμός που ζει σε υψηλά μολυσμένες περιοχές στη Ρωσία, Λευκορωσία, και Ουκρανία 8.300.000

4) Ευρωπαϊκός πληθυσμός σε περιοχές που δέχθηκαν χαμηλότερες δόσεις ραδιενέργειας 600.000.000

Σήμερα στην Ιαπωνία μόνο 1 από τους 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες εξακολουθούν να λειτουργούν, επειδή διαπιστώθηκαν σοβαρές βλάβες και σε άλλους, ενώ η τήξη του πυρήνα στη Φουκούσιμα συνεχίζεται.
Η Εταιρεία μας πάντα υποστήριζε ότι τα πυρηνικά εργοστάσια υπάρχουν κυρίως για να παράγουν την πρώτη ύλη για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Επειδή πιστεύουμε ότι ο κίνδυνος από τα πυρηνικά όπλα έχει ενταθεί -ειδικά με την κρίση στη Μ. Ανατολή- με τη φετινή επέτειο του Τσέρνομπιλ η IPPNW παρουσιάζει για πρώτη φορά δύο νέες μελέτες για τις επιπτώσεις από τη περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων που περιέχονται στο βιβλίο του Dr. Ira Helfand, με τίτλο Nuclear Famine: A Billion People at Risk-Global Impacts of Limited Nuclear War on Agriculture, Food Supplies, and Human Nutrition

Και παρουσιάστηκε από την IPPNW 24-4-2012 στις ΗΠΑ.

Οι μελέτες έγιναν με χρηματοδότησης του Ελβετικού ΥΠΕΞ, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Climate Change και μελετούν τις περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις στην παγκόσμια γεωργική παραγωγή από υποθετικό περιορισμένο πυρηνικό πόλεμο με τα ήδη υπάρχοντα όπλα μεταξύ Ινδίας- Πακιστάν.
Σύμφωνα με τις μελέτες:
1) Η παραγωγή καλαμποκιού στις ΗΠΑ θα μειωνόταν κατά 10 % κατά την επόμενη δεκαετία με μέγιστη μείωση 20% στο 5ο έτος. Η παραγωγή Σόγιας θα μειωνόταν 7% με μέγιστη μείωση 20% στο 5ο έτος.

2) Θα μειωνόταν σημαντικά η παραγωγή ρυζιού στην Κίνα. Κατά τα πρώτα 4 χρόνια θα μειωνόταν κατά 21% και μετά το 6ο έτος 10%

3) Η αύξηση των τιμών των τροφίμων θα έκανε την τροφή απρόσιτη για τις εκατοντάδες εκατομμύρια φτωχών του κόσμου. Ακόμη και αν οι αγορές αγροτικών προϊόντων εξακολουθούσαν να λειτουργούν φυσιολογικά 215 εκατομμύρια άνθρωποι θα προστεθούν στους ήδη υποσιτιζόμενους την επόμενη δεκαετία.

4) Τα 925 εκατομμύρια άνθρωποι που ήδη υποσιτίζονται (με ημερήσια πρόσληψη θερμίδων λιγότερη των 1.750 ημερήσια) θα τεθούν σε κίνδυνο περαιτέρω μείωσης 10% της πρόσληψης τροφής.



Ας σημειωθεί ότι ο αριθμός (εκατοντάδες εκατομμύρια) των ανθρώπων, που θα νοσήσουν από επιδημίες και τους τοπικούς πολέμους, που θα προκύψουν από τον υποσιτισμό δεν υπολογίζεται σε αυτές τις μελέτες.



Η ΙPPNW πιστεύει ότι ο θάνατος 1 δις ανθρώπων (ίσος με το άθροισμα των κατοίκων της Β. Αμερικής και της Ευρώπης) κατά την επόμενη δεκαετία αποτελεί πρωτόγνωρη καταστροφή στην ανθρώπινη ιστορία.



Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι μόνο τα τεράστια οπλοστάσια των πυρηνικών υπερδυνάμεων που απειλούν τον πλανήτη με μια κλιματική αλλαγή με ολέθριες συνέπειες, αλλά και η περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων ανάμεσα σε δυο χώρες όπως η Ινδία και το Πακιστάν αποτελούν παγκόσμια απειλή.



Ας σημειωθεί ακόμη ότι ένα μόνο Trident υποβρύχιο έχει την δυνατότητα να καταστρέψει 100 πόλεις και να προκαλέσει παγκόσμιο λιμό. Ακόμη και οι πιο φιλόδοξοι στόχοι πυρηνικού αφοπλισμού αφήνουν τις ΗΠΑ και τη Ρωσία με οπλοστάσιο ικανό να προκαλέσει πολλαπλάσια καταστροφή από την περιγραφόμενη στην παρούσα μελέτη.



Ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ο οποίος μελέτησε την συγκεκριμένη μελέτη δήλωσε ότι «έχει πεισθεί ότι τα πυρηνικά όπλα πρέπει να καταργηθούν. Η χρήση τους εν καιρώ πολέμου είναι αδιανόητη και η χρήση τους για πολιτική διαπραγμάτευση ανήθικη. Πριν από 25 χρόνια ο πρόεδρος Ρήγκαν κι εγώ καταλήξαμε τη συνάντησή μας στη Γενεύη με κοινή διακήρυξη ότι «ένας πυρηνικός πόλεμος δε θα έχει κανένα νικητή και γι' αυτό δεν πρέπει να ξεκινήσει» και αυτή η νέα μελέτη με επίμονες και ενοχλητικές λεπτομέρειες αποδεικνύει γιατί πρέπει να εγκαταλείψουμε την ψυχροπολεμική λογική και να προχωρήσουμε γρήγορα στην κατάργηση των πυρηνικών όπλων από όλα τα οπλοστάσια.

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου”


  http://elladasimera.blogspot.com/2012/04/blog-post_1940.html#ixzz1t2Dqrz7T
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Τι θα συμβεί στο κόσμο αν χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα;"

Ζητείται: ένα θαύμα για την Ελλάδα


Αρχές του 1947 η βρετανική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει στις ΗΠΑ πως αδυνατούσε πλέον να συνεχίσει τον ρόλο που είχε αναλάβει, δηλαδή τον ρόλο της ενίσχυσης της ελληνικής κυβέρνησης στον αγώνα της κατά της κομμουνιστικής επικράτησης στην Ελλάδα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν προκειμένου να έχει ιδία άποψη για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα στέλνει το πρώτο τρίμηνο του 1947 τον Paul A. Porter ως επικεφαλής αμερικανικής αποστολής. Η αποστολή έμεινε στην Ελλάδα από τις 18 Ιανουαρίου έως τις 22 Μαρτίου 1947 επισκεπτόμενη περίπου όλη τη χώρα.

Στις 14 Φεβρουαρίου μετά από έναν περίπου μήνα παραμονής στην Ελλάδα ο Paul A. Porter στέλνει επιστολή προς τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑW.L. Clayton με τις πρώτες εντυπώσεις του, γράφοντας μεταξύ των άλλων: «Εδώ δεν υπάρχει κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ’ αυτού υπάρχει μία χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα».

Στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου ο Paul A. Porter με άρθρο του στο «Collier’s» καταγράφει τις εντυπώσεις του, 
[...]


Του Paul APorter

[…] Τον Ιανουάριο, επισκέφθηκα την Ελλάδα ως επιτετραμμένος μιας Αποστολής που είχε επιφορτιστεί να συντάξει μια έκθεση επί της οικονομικής κατάστασης και να προσδιορίσει τι είδους εξωτερική βοήθεια θα ήταν απαραίτητη για την επιβίωση του ελληνικού κράτους. [...]

Κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στην πανέμορφη ελληνική ύπαιθρο, μίλησα με έναν αγρότη που αποδείχθηκε τυπικός εκπρόσωπος της ελληνικής ψύχωσης. Ήταν ένας άντρας κουρασμένος και αποθαρρυμένος, πρώιμα γερασμένος -το πρόσωπό του χαραγμένο και ρυτιδιασμένο-, ο οποίος είχε ανασηκώσει τα χέρια με τις παλάμες προς τα πάνω σε μια χειρονομίας βουβής απόγνωσης.

Τέσσερις φορές μου γκρέμισαν το σπίτι”, είπε, “πρώτα οι Τούρκοι, μετά οι Βούλγαροι, ύστερα οι ναζί και τώρα οι αντάρτες. Γιατί να το ξανακτίσω;”.

Η απελπισία του ήταν χαρακτηριστική. Σε ολόκληρη τη χώρα, από τη μια άκρη στην άλλη, κυριαρχεί μια γκρίζα, ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης στο μέλλον - μια έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία στο παρόν [...]

Το σημαντικότερο εργαλείο μας είναι η ελληνική δημόσια διοίκηση. Ο εκλιπών βασιλεύς της Ελλάδας, Γεώργιος, στην πρώτη μας συνομιλία, είχε χαρακτηρίσει πολλούς κυβερνητικούς υπαλλήλους ως κομματόσκυλα και “πολιτικούς καφενείου”, και είχε περιγράψει το σύνολο της δημόσιας διοίκησης ως κάποιου είδους συνταξιοδοτικό σύστημα για πολιτικούς εγκάθετους - βαριές  κουβέντες, αλλά όχι αδικαιολόγητες. Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη, κακοπληρωμένη και αποθαρρυμένη. Οι χαμηλοί μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάρη στα οποία μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερα από το βασικό τους μισθό.

Την ίδια στιγμή, η πλειονότητα δεν μπορεί να ζήσει με την αμοιβή που παίρνει. Πολλοί από αυτούς αναγκάζονται να συμπληρώσουν το μισθό που παίρνουν από το κράτος με μια δεύτερη δουλειά. [...] Η παράδοξα περιορισμένης διάρκειας εργάσιμη εβδομάδα -συνήθως 33 ωρών, 6 μέρες τη βδομάδα, μόνο τις πρωινές ώρες- διευκολύνει τη διπλή οικονομική ζωή που ζουν τόσοι πολλοί κυβερνητικοί υπάλληλοι.

Το αποτέλεσμα είναι απόλυτη αποδιοργάνωση. Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει διοικητική δομή που να είναι, λόγω ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας και μόνο, τόσο απαράδεκτη. [...]

Συνεπώς, η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί συνθήκη εκ των ουκ άνευ για την επίτευξη οποιουδήποτε άλλου αποτελέσματος στην Ελλάδα. Ομοίως, η διοίκηση είναι μονάχα η αρχή. Υπάρχει και το πολύ πιο περίπλοκο και εκρηκτικό ζήτημα της πολιτικής ηγεσίας της χώρας. [...]

Όσο μπορούσα να διακρίνω, η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε κατ' ουσίαν άλλη πολιτική εκτός από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια, ώστε να διατηρήσει την εξουσία, απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδας κατά τον πόλεμο [...]. Στόχος της, κατά την προσωπική μου κρίση, είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μιας μικρής κλίκας από τραπεζίτες και εμπόρους, που αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα [...]  

Η αντίδραση στην ομιλία του προέδρου Τρούμαν, στις 12 Μαρτίου, με την οποία έκανε έκκληση για βοήθεια προς την Ελλάδα, είναι χαρακτηριστική. [...] η άμεση συνέπεια της εγγύησης για αμερικανική βοήθεια ήταν όχι να παρακινηθεί η κυβέρνηση να επεκτείνει τις προσπάθειές της, αλλά να εισπράξει το ευχάριστο αίσθημα ότι είχε απαλλαγή από οποιαδήποτε υποχρέωση να κάνει οτιδήποτε. Έτσι, λοιπόν ανακήρυξε δημόσια αργία - ο κόσμος χόρευε στους δρόμους. [...]

Επίσης πίσω από την κυβέρνηση υπάρχει μια μικρή εμπορική και τραπεζική κλίκα, της οποίας ηγείται ο Πεσμαζόγλου, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, που είναι πανούργος και αποτελεσματικός παίκτης. Αυτή η κλίκα είναι αποφασισμένη, πάνω απ' όλα, να προστατεύσει τα οικονομικά της προνόμια, όποιο κι αν είναι το κόστος σε ότι αφορά την οικονομική υγεία της χώρας. [...]

Τα ναυτιλιακά συμφέροντα βρίσκονται σε ιδιαίτερα σκανδαλώδη θέση. Σήμερα, η ελληνική εμπορική ναυτιλία βρίσκεται σε άνθηση και οι εφοπλιστές καρπώνονται τα κέρδη. Όμως, η χρεοκοπημένη ελληνική κυβέρνηση δεν απολαμβάνει κανένα όφελος από όλον αυτόν τον πλούτο [...]

Μπορούμε να πετύχουμε την επίτευξη των στόχων μας; Μια τέτοια πρόβλεψη δεν μπορεί παρά να εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο μετράμε την επιτυχία και θα απαιτήσει λεπτομερέστατη επεξεργασία σε σχέση με το τι καθορίζουμε ως στόχους. Δεν μπορούμε να αποτιμήσουμε την πρόοδο στην Ελλάδα με βάση τα συνηθισμένα στο δυτικό τρόπο πρότυπα. […]

Η διαπίστωση αυτή εγείρει το ευαίσθητο ζήτημα της παρέμβασης ενός κράτους στις εσωτερικές υποθέσεις ενός άλλου. […] Από την άλλη, προφανώς δεν μπορούμε να συμπεριφερθούμε στην Ελλάδα σαν να ήταν αποικιακή μας κτήση ή κατακτημένη χώρα.

Η δική μου απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι προσωπική και πραγματιστική. Αίσθησή μου είναι ότι το ελληνικό κράτος, έχοντας υποβάλει αίτηση βοηθείας και εποπτείας, έχει θέση στο μέτρο αυτό, όριο στην ίδια του την εθνική κυριαρχία. Αν πρόκειται να πραγματοποιήσουμε μια τόσο μεγάλη επένδυση με στόχο την ανάκαμψη της Ελλάδας, η κοινή λογική λέει ότι η απόφαση αυτή υπαινίσσεται και τη χρήση των μέσων που απαιτούνται ώστε η ανάκαμψη να είναι τελεσφόρος. Την πραγματικότητα αυτή, η ελληνική κυβέρνηση την έχει αναγνωρίσει […]

Η notam και η συμφωνία καθορίζουν επακριβώς λεπτομερείς αντικειμενικούς στόχους σε ότι αφορά τις μεταρρυθμίσεις […], και θα αποτελεί σύννομη και θεμιτή υπόθεση της Αμερικανικής Αποστολής να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση προς τους όρους του συμβολαίου. […]

Αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση άνευ προηγουμένου στην ιστορία μας, κι έτσι είμαστε υποχρεωμένοι, απλούστατα, να αναπτύξουμε νέα (και μάλιστα αμερικανικά) μέσα για να ανταπεξέλθουμεΗ βρετανική φόρμουλα, σε παρόμοιες περιπτώσεις, ήταν ανέκαθεν η συνεργασία με τα μέλη της εκάστοτε εγχώριας κυρίαρχης τάξης – η εξαγορά της υποστήριξης τους, μέσω της επιβεβαίωσης και εξασφάλισης της δυνατότητάς τους να εκμεταλλεύονται τις λαϊκές μάζες, και η προσφυγή στον εκ μέρους τους έλεγχο των λαών, με τη χρήση της αστυνομίας και της βίας. 

Η φόρμουλα αυτή δεν είναι μόνο αποκρουστική και αντίθετη με τις αμερικανικές αξίες – είναι επίσης απρόσφορη. […]

Η Ρωσία περιμένει υπομονετικά, ελπίζοντας να βάλει πόδι στην Ελλάδα˙ είναι πεπεισμένη πως η ελληνική ανικανότητα και η ελληνική αντιδραστικότητα, σε συνδυασμό με την αμερικανική απειρία και αμερικανική ευπιστία θα καταδικάσουν στην αποτυχία τις προσπάθειες της Αμερικανικής Αποστολής. Η Ρωσία ελπίζει ότι σύντομα θα νιώσουμε τόσο απογοητευμένοι από την αναποτελεσματικότητα, την αναποφασιστικότητα και, απλούστατα, τη δολιότητα που επικρατούν, ώστε να φθάσουμε στο σημείο να αισθανθούμε αποστροφή και αδιαφορία, και τελικά να αποχωρήσουμε. […]

Θεωρώ πως οι αμερικανοί είναι αρκετά επινοητικοί και υπομονετικοί ώστε να υπερνικήσουν το πρόβλημα. Εάν ηττηθούμε στην Ελλάδα, θα πρόκειται για ένα συντριπτικό ηθικό και στρατηγικό πλήγμα στο νέο διεθνές ηλιακό πλέγμα. Αν όμως κατορθώσουμε να αποδώσουμε μια Ελλάδα σε πλήρη οικονομική και πολιτική υγεία, θα έχουμε καταφέρει να εμπνεύσουμε ελπίδα και πίστη σε όλους τους λαούς που αγαπούν την ελευθερία, απανταχού της γης.

Collier’ s, 20 Σεπτεμβρίου 1947
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ζητείται: ένα θαύμα για την Ελλάδα"

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Η Δύναμη της Αισιοδοξίας σε Περίοδο Κρίσης". Αθήνα, 16/10/14

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Η Δύναμη της Αισιοδοξίας σε Περίοδο Κρίσης". Αθήνα, 16/10/14 "

H ONOMAΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

 Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ------

ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ.----
 ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΘ’ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΟΙΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΣΩΜΑΤΙΚΩΣ, ΟΥΤΕ ΨΥΧΙΚΩΣ. ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ ΕΞΑΚΡΙΒΩΜΕΝΟΝ ΟΤΙ ΕΙΣ ΤΑ ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΓΗΝ ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΥΡΕΘΟΥΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ Ή ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ.
Ο ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΙΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ. ΟΤΑΝ Ο ΑΔΑΜ ΚΑΙ Η ΕΥΑ ΗΣΑΝ ΜΟΝΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΗΝ, ΔΕΝ ΕΧΡΕΙΑΣΘΗ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ Ο ΚΑΘΕΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ΟΝΟΜΑ.

ΕΤΣΙ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΛΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΤΗΣ ΔΕ ΕΥΑΣ-ΧΑΒΑ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΛΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗΝ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΓΙΝΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΔΥΟ, ΕΓΙΝΕΝ ΑΙΣΘΗΤΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΜΕΣΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.
ΜΟΛΙΣ ΔΕ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΗΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΥΞΑΝΗ ΚΑΤΑ ΓΕΝΟΣ, Η ΒΙΒΛΟΣ ΔΙΔΕΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΓΕΝΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΙΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ, ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΪΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΒΕΛ.


ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΠΟΥ ΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΥΠΛΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΙΠΤΕΝ ΩΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΖΩΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΟΝΟΜΑ, ΠΡΟΕΚΥΨΕΝ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΞΕΥΡΕΣΕΩΣ ΤΡΟΠΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΥΝΩΝΥΜΟΝ. ΤΟΥΤΟ ΚΑΤΩΡΘΩΘΗ ΚΑΤ’ ΑΡΧΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΥΡΙΟΝ ΟΝΟΜΑ, ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ
(ΠΑΤΡΩΝΥΜΟΝ) π.χ.Γιοχανάν Μπέν Ζακάϊ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ή ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΣΚΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, Ή ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ π.χ. Γιωσέφ Ἀγκαλιλί ΔΗΛ. ΙΩΣΗΦ Ο ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ, ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Ο ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗΣ. ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΟΠΟΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΥΠΛΗΘΕΣΤΕΡΑΙ, ΕΙΣ ΤΟ ΚΥΡΙΟΝ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΩΝΥΜΟΝ ΠΡΟΣΕΤΕΘΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ Ή ΕΠΩΝΥΜΟΝ Ή ΕΠΙΘΕΤΟΝ. ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΔΙΚΟΝ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑΝ.
ΕΤΣΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΠΗΡΕΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΑΛΑΙΣΘΗΤΙΚΗΝ ΤΩΝ ΨΥΧΟΔΙΑΘΕΣΙΝ, ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΞΑΙΡΟΝΤΑ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ, ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. π.χ. ΣΟΦΟΚΛΗΣ, ΚΑΛΛΙΟΠΗ, ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ.
ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΞ ΑΛΛΟΥ, ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑΣ, ΕΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΧΕΣΙΝ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ. π.χ. Ἐλί – Ἔζερ = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΒΟΗΘΟΣ, Μπαρούχ=ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ κ.λ.π. ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑΝ ΤΩΝ, ΕΧΟΝΤΕΣ ΦΥΛΕΤΙΚΗΝ ΡΟΠΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ, ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑΝ ΠΟΥ ΑΝΤΑΠΕΚΡΙΝΕΤΟ ΕΙΣ ΤΑ ΡΩΜΑΪΚΑ ΑΥΤΑ ΙΔΕΩΔΗ. π.χ. JUSTUS, AUGUSTUS κ.λ.π.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑΝ ΠΡΟΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΟΥ ΕΙΣΕΛΘΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑΝ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΩΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΧΘΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΡΙΚΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑΝ ΓΕΝΙΚΩΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ. ΤΑ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΝ ΧΡΗΣΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΘΑ ΗΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΤΑΧΘΟΥΝ ΕΙΣ ΟΚΤΩ ΜΕΓΑΛΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ, ΗΤΟΙ:
- ΤΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ.
- ΤΑ ΘΕΟΦΟΡΑ.
- ΤΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ.
- ΤΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ, ΗΤΟΙ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ Ή ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ.
- ΤΑ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.
- ΤΑ ΠΡΟΣΕΠΩΝΥΜΑ (ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ).
- ΤΑ ΕΚ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΣ ΚΥΡΙΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.
- ΤΑ ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΘΕΝΤΑ ‘Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΝΤΑ ΚΥΡΙΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.

2. ΤΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΝ ΚΑΙ ΦΥΛΕΤΙΚΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΜΠΟΡΟΥΜΕΝ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΩΜΕΝ ΙΕΡΑΤΙΚΑ. ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΑΥΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΥΡΙΩΣ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ Κοέν ΚΑΙ Λεβñ.
- «Κοανούτ», ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΓΛΩΣΣΑΝ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΞΙΩΜΑ, Κοέν ΔΕ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Κοανείμ, ΕΚΑΛΟΥΝΤΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ (Μπέτ Αμικδάσς). ΟΙ ΕΞ ΑΡΡΕΝΟΓΟΝΙΑΣ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΙΕΡΑΤΙΚΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ ΦΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΓΕΝΕΑΣ ΕΙΣ ΓΕΝΕΑΝ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΥΡΓΙΚΩΣ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΝ ΟΝΟΜΑ Κοέν, ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΠΡΩΤΟΣ ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΗΤΟ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ, Ααρών Ακοέν.
- ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ Κοανείμ ΙΕΡΑΡΧΙΑΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΙ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ Λεβñ. ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΑΥΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΗΝ ΦΥΛΗΝ ΤΟΥ Λεβñ, ΠΟΥ ΗΤΟ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΜΕΤΑ ΤΟΝ Ρουμπέν ΚΑΙ ΤΟΝ Συμεών Ο ΤΡΙΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΣ Ἰακώβ. Λεβιείμ ΗΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ «Μπέτ-Αμικδάσς» ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ, ΒΟΗΘΟΥΝΤΕΣ ΤΟΥΣ Κοναείμ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΜΕΝΑΣ ΘΥΣΙΑΣ, ΕΝΔΥΟΝΤΕΣ ΤΟΝ Κοέν Γκαδόλ, ΠΛΥΝΟΝΤΕΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΘΥΣΙΑΣ, ΑΝΟΙΓΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΟΝΤΕΣ ΤΑΣ ΠΥΛΑΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, ΨΑΛΛΟΝΤΕΣ ΤΑ Τεϊλείμ, ΔΗΛ. ΤΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ ΤΟΥ Δαβίδ κ.λ.π.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ Σεφαραδικόν (ΔΗΛ. ΤΟΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΝ ΕΒΡΑΪΚΟΝ) ΚΟΣΜΟΝ ΓΕΝΙΚΑ, ΟΙ Κοέν ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΩΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΑΠΛΩΣ Κοέν ΚΑΙ ΟΙ Λεβñ ΑΠΛΩΣ Λεβñ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ Ἐσκεναζείμ (ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ) ΤΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΑΥΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΠΟΛΛΑΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ. ΕΤΣΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΟΙ ΚΟΕΝ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ Κάν, Κόν, Κούν, Κάντ, Καχάν, Καχάνε, Καγκάνοβιτς, ΑΚΟΜΗ ΔΕ ΚΑΙ Κάτς (ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΡΧΙΚΑΣ ΣΥΛΛΑΒΑΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ Κοέν – Τσεδέκ =Κοέν Άγιος), ΕΠΙΣΗΣ ΔΕ ΚΑΙ Κάτσνελσον. ΟΙ SACERDOTI ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ Κοανείμ ΠΟΥ ΕΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΕΞΙΤΑΛΙΣΟΥΝ ΤΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑ, ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ SACERDOTΕ ΙΤΑΛΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΙΕΡΕΥΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΝ ΤΩΝ Κοανείμ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ Ἐσκεναζείμ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟ Καπλάν ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΩΜΑ Γίντισς ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΙΕΡΕΥΣ (CHAPLAN). AΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΜΟΘΡΗΣΚΩΝ ΜΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΥΠΗΡΧΟΝ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΕΡΑΤΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΤΩΝ Κοανείμ, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ Κοέν. ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ Χασίδ ΔΗΛ. ΔΙΚΑΙΟΣ, Μπεναρδούτ ΚΑΙ Περαχγιά (ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ). ΟΙ Χασίδ, ΟΙ Μπεναρδούτ ΚΑΙ ΟΙ Περαχγιά ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΑΤΙΚΩΣ ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟΝ Κοέν ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΕΛΕΤΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΗΣ Περασιά ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Κοενικήν ΕΥΛΟΓΙΑΝ (Μπιρκάτ Κοανείμ – ὃρα Ἀσέρ Μωυσñ
Προσευχολόγιον τῆς Ἡμέρας του Ἐξιλασμοῦ § 152)

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΝΩ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ Σεφαραδικοῦ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ Λεβῆ ΕΜΕΙΝΑΝ Λεβῆ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ Ἐσκεναζείμ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΓΙΝΑΝ LOEBE, LOUV, LEWIN, LEWINSON, LOWINSON, WEIL, LEVINSKY ΑΚΟΜΗ ΔΕ ΚΑΙ LIOUIS. ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΙΕΡΑΤΙΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ Λεβῆ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Καράσο. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΛΕΞΙΝ «Κέρες» ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΓΛΩΣΣΑΝ Σανίδα. ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟΝ, Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, Η ΒΙΒΛΙΚΗ «Μισσκάν», ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ ΗΤΟ ΦΟΡΗΤΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ Λεβιείμ, ΕΝΑΠΟΤΕΘΕΙΜΕΝΗ ΕΠΙ Σανιδῶν. ΟΙ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΤΑΣ Σανίδας ΑΥΤΑΣ Λεβιείμ ΩΝΟΜΑΖΟΝΤΟ ΕΙΔΙΚΩΤΕΡΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΕΠΟΧΗΝ «Κερεσσείμ» ΔΗΛ. Σανιδοφόροι ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ Καράσσο ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΙΕΡΑΤΙΚΩΣ ΩΣ «Λεβιείμ».

3. ΤΑ ΘΕΟΦΟΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΕΞΑΙΡΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΘΕΟΦΟΡΑ. ΤΑ ΘΕΟΦΟΡΑ ΑΥΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΣΥΝΘΕΤΑ. ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ «Ἐλ», ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ «Γιά», ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ «Γιό» ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΧΡΗΣΙΜΕΥΑΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΥΠΟΔΗΛΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΦΑΤΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Shém Ameforásh) ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΒΡΑΪΚΟ ΡΗΜΑ Ή ΟΝΟΜΑ Ή ΕΠΙΡΡΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΤΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΜΩΣΑΪΚΟΥ ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ «Ló tissà et shèm Adonàï Eloéha Iasháv», ΔΗΛΑΔΗ «ΝΑ ΜΗ ΑΝΑΦΕΡΗΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΥ ΜΑΤΑΙΩΣ», ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΣΟΦΙΚΟΝ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑ γιότ, ἔ, βάφ ΚΑΙ ἐ. ΤΟ ΑΦΑΤΟΝ ΑΥΤΟ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑ, ΟΣΑΚΙΣ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟΝ Ή ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΑΣ, ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΟ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΞΙΝ «Ἀδονάϊ» ΔΗΛ. Κύριος. ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΤΙ ΕΞΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΕΓΙΝΕΤΟ ΜΟΝΟΝ ΑΠΑΞ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΟΡΤΗΝ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ (Γιόμ Ακιπουρείμ), ΟΤΑΝ ΥΦΙΣΤΑΤΟ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΥΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ Ο Κοέν Γκαδόλ ΔΗΛ. Ο ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ, ΝΗΣΤΙΣ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΚΑΙ ΕΝ ΕΚΣΤΑΣΕΙ ΔΙΑΤΕΛΩΝ, ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟ Κόδες Ακοδασσείμ ΔΗΛ. ΤΟ ΑΔΥΤΟΝ, ΕΙΧΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΠΡΟΦΕΡΗ ΑΥΤΟΣ ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. - ὃρα Ἀσέρ Μωυσñ Προσευχολόγιον τῆς Ἡμέρας του Ἐξιλασμοῦ § 152

ΕΧΟΜΕΝ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟΝ ΘΕΪΚΟΝ ΟΝΟΜΑ «Ἐλ» ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ:
Ἐλ - ἀζάρ = Ο ΘΕΟΣ ΕΒΟΗΘΗΣΕΝ
Ἐλί - Ἒζερ = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΒΟΗΘΟΣ
Ἐλί – Μέλεχ = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΣ
Ἐλ – Κανά = Ο ΘΕΟΣ ΕΞΗΓΟΡΑΣΕ
Ἐλ – Χάϊ = Ο ΘΕΟΣ ΖΗ Κ.Λ.Π.

ΑΝΑΣΤΡΟΦΙΚΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΤΑ ΘΕΟΦΟΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ:
Ἀσά - Ἔλ = ΕΠΟΙΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ
Χαγκού - Ἔλ = ΕΩΡΤΑΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Χαγουέλ)
Σσαμού - Ἔλ = ΗΚΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Σαμουέλ)
Μί – Κά - Ἔλ = ΠΟΙΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Μιχαέλ)
Σσαάλτι - Ἔλ = ΗΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Σαλτιέλ)
Ραφά - Ἔλ = ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ραφαέλ)
Ἰσσρά - Ἔλ = ΕΝΕΔΥΝΑΜΩΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ἰσραέλ)
Γιεχί - Ἔλ = ΘΑ ΖΗΣΗ Ο ΘΕΟΣ (Γιεχιέλ)
Οὐζί - Ἔλ = ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ (Οὐζιέλ)
Δανί - Ἔλ = ΜΕ ΕΚΡΙΝΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Δανιέλ)

ΕΠΙΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟΝ ΘΕΪΚΟΝ ΟΝΟΜΑ « γιά » Ή « γιό » ΩΣ ΠΡΩΤΟΝ Ή ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΝ ΕΧΟΜΕΝ ΤΑ ΘΕΟΦΟΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ:
Σσεμά – Γιά = ΗΚΟΥΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Σεμαγιά)
Ἀζάρ Γιά = ΕΒΟΗΘΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ἀζαριά)
Ματάτ – Γιά = ΕΔΩΡΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ματαθίας)
Χανάν Γιά = ΕΧΑΡΙΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ἀνανίας)
Ζαχάρ – Γιά = ΕΝΕΘΥΜΗΘΗ Ο ΘΕΟΣ (Ζαχαρίας)
Γιεσσά – Γιά = ΕΣΩΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Ἡσαΐας)
Γκεδάλ – Γιά = ΕΜΕΓΑΛΥΝΕΝ Ο ΘΕΟΣ (Γκεδαλιά)
Ὀβάδ – Γιά = ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Ὀβαδίας)
Περάχ – Γιά = ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Περαχγιά)
Οὐζί – Γιό = ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ (Υἱός)
Οὐζί – Γιό = Μπενουζίγιο (ΠΟΥ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ‘Η ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ ΩΣ Μπενουζίλιο)
Ναχούμ – Γιά = Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΕΠΑΡΗΓΟΡΗΣΕ (Ναχμίας)

ΑΝΑΣΤΡΟΦΙΚΩΣ ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΛΙ ΤΑ :
Γιό – Χανάν = Ο ΘΕΟΣ ΕΧΑΡΙΣΕΝ (Ἰωάννης)
Γιό – Νατάν = Ο ΘΕΟΣ ΕΔΩΚΕΝ (Ἰωνάθαν)
Γιό – Γιακείμ = Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΗ (Ἰωακείμ)
Γιό – Σαφάτ = Ο ΘΕΟΣ ΕΚΡΙΝΕΝ (Ἰωσαφάτ)
Γιό – Χάϊ = Ο ΘΕΟΣ ΖΗ

ΚΑΠΟΤΕ ΕΧΟΜΕΝ ΘΕΟΦΟΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΜΑΖΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΑΟΝΟΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ Ἒλ ΚΑΙ Γιά Ή Ἒλ ΚΑΙ Γιό ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΝ ΡΗΜΑΤΟΣ, Ή ΟΝΟΜΑΤΟΣ Ή ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΟΣ.ΕΧΟΜΕΝ ΕΤΣΙ:
Ἐλί – Γιά = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΘΕΟΣ (Ἠλίας)
Γιό - Ἔλ = Ο ΘΕΟΣ ΘΕΟΣ (Ἰωήλ)
Γιά - Ἐλ = Ο ΘΕΟΣ ΘΕΟΣ
Γιά – κό - Ἐλ = ΘΕΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ (Γιακοέλ).

4. ΤΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ (ΕΠΙΘΕΤΩΝ) ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΦΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΜΠΟΡΟΥΜΕΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΣΩΜΕΝ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ.ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΥΝΑΝΤΩΜΕΝ ΕΝ ΑΦΘΟΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΧΩΡΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ Ή ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗΝ ΤΩΝ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗΝ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ. ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ Ταραμπουλούς π.χ., ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ, ΜΑΡΤΥΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ Ή ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙΝ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ Ή ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙΝ Ή ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΝ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΘΗΣΙΝ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΤΟ 1821 ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΜΕΡΙΚΟΙ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΙ ΜΑΣ ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ.

ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞ ΙΣΠΑΝΙΑΣ Ή ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ Ή ΙΤΑΛΙΑΣ Ή ΑΠΟ ΧΩΡΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΦΡΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ ΤΩΝ. ΠΑΡΑΤΙΘΕΤΑΙ ΠΙΝΑΞ ΜΕΡΙΚΩΝ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣΤΑ ΔΙΑ ΚΑΘΕ ΜΙΑΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΧΩΡΑΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ:

4α) ΕΒΡΑΪΚΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ
Γκιλααδί = (ΑΠΟ ΤΟ Γκιλαάδ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ) ΠΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΕΙΧΕ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Γκιλιδί.
Σουσί ή Σούση = (ΑΠΟ ΤΑ Σοῦσα ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑΣ)
Κουστί ή Κωστῆς = (ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΙΝ) Η ΟΠΟΙΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ Κοῦστα.
Κωνσταντινί ή Ἄλ-Κωνσταντινί ή Κωνσταντίνης = (ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΙΝ Ή ΚΑΤΑ ΤΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΗΝ ΤΗΣ ΑΛΓΕΡΙΑΣ)
Τσαρφατί = ΓΑΛΛΟΣ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ Τσαρφάτ)
Μιζραχῆ = ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΛΕΞΗΝ Μιζράχ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΑΤΟΛΗ
Ἐσκεναζῆ = ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΕΡΜΑΝΟΕΒΡΑΙΟΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΣΚΕΝΑΖ.

4β) ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ
Αbla = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑLMERIA
Azama = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIPUZCOA
Albala = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ CACERES
Al – Belanci = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ VALENCIA
Alberda = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ HAESCA
Alcalaϊ = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ALCALA
Alva = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ALMEZIA
Algaba = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ
Albocher = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ PENAROJIA
Albala = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ COCERES
Albelda = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ HUESCA
AniЀs = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ HUESCA
Ajiàs = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIPUZCOA
Arama = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIPUZCOA

Behar = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ SALAMANGE
Baena = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ CORDOBA
Besa = (Ή ΟΠΩΣ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ Μπέγα=ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ).
Biniez = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ HUESCA
Beraha = AΠΟ ΤΗΝ BARAHA ΧΩΡΙΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Benrubi ή Rubi = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIPUZCOA
Benforado = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ CASTILLIA
Buenaventura (Ventura) = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ TOLEDO

Castel (de Cabra) = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ TERAEL
Cuenca = ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ SORIA
Canetti = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUENCA KAI THΣ VALENCIA
Castro = ΠΟΛΛΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΗΣ CORDOVA, LEON, VALENCIA, ALMERIA, SEVILLIA
Curiel = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ SEVILLIA
Catalano = ΑΠΟ ΤΗΝ CATALUNIA
Castel = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ TERNEL
Cazorla = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ JAEN
Crespin = (ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΝ ΕΙΣ ΚΡΙΣΠΗΣ) ΑΠΟ ΤΟ CRESPOS ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ AVILA
CasЀs = ΧΩΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΑΙΩΝ
Covo = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ VALLENCIA
Curiel = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ VALLENCIA
Calahora = ΛΙΜΗΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑSTURIA

Duenias = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ PALLENCIA
Escaloni = ΑΠΟ ΤΗΝ ESCALONA = ΧΩΡΙΟΝ ΤΟΥ TOLEDO
Estrugo ή Estrugano ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ Astruga, ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ LEON
Errera = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ SEVILLIA
Ferrera = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ LUGO
Franco = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑΝ
Francès= Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑΝ
Gatenio = ΧΩΡΙΟΝ ΠΑΡΑ ΤΑ ΠΥΡΗΝΑΙΑ
Gormeza – no = ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ GORMAZ ΤΗΣ SORIA
Gallegos = ΧΩΡΙΟΝ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ SEGONIA ΚΑΙ SALAMANGE
Gillet = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ VALLENCIA

Leon = ΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
Lojia = ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ GRANADA
Major Ben-Major = ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ MAJORCA
Medina = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ BURGOS
Mendoza = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ALAVA
Miranda = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ SALAMANCA
Najari = ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ ΝΑJAR ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ CASTILLIA
Pardo = ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Penarojia = ΧΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ CORDOVA ΚΑΙ PERNEL
Pinto = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ CASTILLA ΚΑΙ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Rosa = ΛΙΜΗΝ ΤΗΣ CATALUNIA
Rojales = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ALICANTES

Sciaky = ΧΩΡΙΟΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ
Saporta = ΑΠΟ ΤΟ SESH – PUERTAS ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
Saragussi = ΑΠΟ ΤΗΝ SARAGOSSA
Sevillia = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ SEVILLA
Soria – no = ΑΠΟ ΤΗΝ Soria ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ Castilla
Sardas = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUENCA
Segura = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIPUZCOA
Soto = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ LEON
Tzachon = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ
Toledano = Ο ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΛΕΔΟ
Tarragano = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ TARRAGANO ΤΗΣ CATALUNIA
Torres = ΠΛΕΙΣΤΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
Turon = (ΠΑΡΑΦΘΑΡΕΝ ΕΙΣ Λάρισαν ΕΙΣ Τορόν) ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ GUIDALAJARA
Vaena = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ CORDOVA
Zarra = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ VALENCIA
Zafarano = ΑΠΟ ΤΗΝ ZAFARA ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ZAMORA

4γ) ΙΤΑΛΙΚΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΑ
Agostari = ΑΠΟ ΤΗΝ AGOSTA ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ
Capeta = ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Cunio = ΑΠΟ ΤΟ CUNEO ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ PIEMONTE
Capuano = ΑΠΟ ΤΗΝ CAPUA ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Covo ή Cobo = ΠΟΛΙΧΝΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΜΒΑΡΔΙΑΣ
Cesana = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ BALONIA
Florentin = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΝ
Forti = ΑΠΟ ΤΟ FORTE DEI MARMI ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ LUCEA
Grotta = ΟΜΩΝΥΜΟΣ ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

Massa Maissa = ΠΟΛΙΧΝΗ ΤΗΣ TOSCANA
Matza = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ
Modiano = Ο ΑΠΟ ΤΟ MODIGLIANO Ή ΑΠΟ ΤΗΝ MODENA
Melo = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ PISTOJIA
Messina = ΑΠΟ ΤΗΝ MESSINA ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ
Montecchio = ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ VICENZA
Mi – Trani = ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΡ. ΠΡΟΘΕΣΙΝ (MI = ΑΠΟ) ΚΑΙ ΤΟ TRANI ΠΟΛΙΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Massarano ή mazzarano = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ MAZZARA ΛΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Morpurgo = ΑΠΟ ΤΟ DEL BURGO ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΤΑΛΙΑΣ Ή ΚΑΤ’ ΑΛΛΗΝ ΓΝΩΜΗΝ ΑΠΟ ΤΟ MARBURG ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ

Osmo = ΑΠΟ ΤΟ OSSIMO Ή OSMO ΤΗΣ ΑΝΩ ΙΤΑΛΙΑΣ
Pisante = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΖΑΝ
Recanati = Ο ΑΠΟ ΤΟ PORTO RECANATI ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Romano = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΜΗΝ
Sonina = Ο ΑΠΟ ΤΟ SONINO ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΡΩΜΗΣ
Salario = Ο ΑΠΟ ΤΟ SALARI ΤΗΣ CASERTA
Tiano = Ο ΑΠΟ ΤΟ TEANO ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Tivoli = ΑΠΟ ΤΟ TIVOLI ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ
Taranto = Ο ΑΠΟ ΤΟ TARANTO ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ
Viterbo = Ο ΑΠΟ ΤΟ VITERBO ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Varsano = Ο ΑΠΟ ΤΟ CONVERSANO ΤΗΣ ΑΠΟΥΛΙΑΣ
Venezzia = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΝΕΤΙΑΝ
Zaffarano = Ο ΑΠΟ ΤΗΝ ZAFFARANO ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ

5. ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ
ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΟΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΩΣ, ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΩΜΑΤΙΚΑΣ ΤΩΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ, ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟΝ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΩΝ. ΤΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Ή ΕΒΡΑΪΚΑ Ή ΙΣΠΑΝΙΚΑ Ή ΑΡΑΒΙΚΑ Ή ΤΟΥΡΚΙΚΑ. ΠΑΡΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ ΑΥΤΑ

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΙΝ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ.

5α) ΕΒΡΑΪΚΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ
Αelion = ΥΨΗΛΟΣ
Arari Arar = ΟΕΡΕΙΝΟΣ
Arouch = ΜΑΚΡΗΣ
Barzelai = ΣΙΔΗΡΑΣ
Bourla = ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΗΣ
Catan = ΜΙΚΡΟΣ
Chasdai = ΕΛΕΗΜΩΝ
Camchi ή Kimchi = ΑΛΕΥΡΑΣ
Filous = ΕΞΕΤΑΣΤΗΣ, ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ
Frezi = ΦΕΡΕΖΑΙΟΣ (ΟΝΟΜΑ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΑΝ)
Gabai = ΕΙΣΠΡΑΚΤΩΡ
Gadol = ΜΕΓΑΛΟΣ

Hayat = ΡΑΠΤΗΣ
Hazan = ΨΑΛΤΗΣ
Halfon = ΑΡΓΥΡΑΜΟΙΒΟΣ
Hefetz = ΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ
Habib = ΑΓΑΠΗΤΟΣ
Houli = ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ
Malach = ΑΓΓΕΛΟΣ
Matzliah = ΤΥΧΕΡΟΣ
Meshulam = ΑΚΕΡΑΙΟΣ
Mevoràch = ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ
Meyir = ΦΩΤΕΙΝΟΣ
Miján = ΠΑΝΤΟΕΙΔΗΣ (ΟΡΑ ΨΑΛΜΟ 144 ΑΡΙΘ. 13 «μιζάν-λεζάν»)
Patish = ΣΚΕΠΑΡΑΣ

Soulema = ΣΚΑΛΟΜΑΣΤΟΡΑΣ
Sal = ΚΑΛΑΘΑΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜ : ΚΑΛΑΘΙ)
Safan = ΛΑΓΩΟΣ
Shalish = ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ
Shalem = ΑΚΕΚΑΙΟΣ
Shimshi = ΟΥΡΑΝΙΟΣ (ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΞΙΝ shémesh = OΥΡΑΝΟΣ)
Sefichà = ΑΥΤΟΦΥΤΡΩΜΑ (Et sefichà lô tikzôr = TO AYTOΦΥΤΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΡΙΣΗΣ (Βαγικρά = Δεύτερον : Κεφ. ΚΕ ἀριθ. 5)
Shohami = ΝΑΥΤΙΚΟΣ (ΑΠΟ ΤΟ Shochàm = NAΥΤΙΛΙΑ)
Tabah = ΜΑΓΕΙΡΑΣ
Tzevi = (ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΝ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΕΙΣ Sevi ή Shibi = ΕΛΑΦΙ)
Yakar = ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ
Zakar = ΑΡΣΕΝΙΚΟΣ
Zadik = ΔΙΚΑΙΟΣ

5β) ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ
Αbastado = ΦΘΑΣΜΕΝΟΣ, ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ
Albo ή alvo = ΛΕΥΚΟΣ
Batino = ΙΣΜΑΗΛΙΤΗΣ
Bueno = ΚΑΛΟΣ
Benveniste = (ΑΠΟ ΤΟ Bien Venido) = ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΣ
Calderon = ΓΑΝΩΤΗΣ
Diamande = ΑΔΑΜΑΝΤΕΝΙΑ
Donna = ΚΥΡΙΑ
Estrelia = ΑΣΤΕΡΩ
Fernandes = ΑΠΟ ΤΟ FERNANDO - FERDINANDO
Flor = ΑΝΘΗ

Joyia = ΚΟΣΜΗΜΑ
Luna = ΦΕΓΓΑΡΙ
Mercàdo = ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΟΣ
Molcho = ΚΑΛΑΘΙ ΞΥΛΙΝΟΝ
Oro = ΧΡΥΣΗ
Plata = ΑΡΓΥΡΗ, ΑΣΙΜΩ
Perla = ΚΟΣΜΗΜΑ
Rosa = ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ
Seniora = ΚΥΡΑ
Sol = ΗΛΙΟΣ
Tsico = ΜΙΚΡΟΣ
Vida = ΖΩΗ κ.λ.π.

5γ) ΑΡΑΒΙΚΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ
Αl – Sheh = Ο ΣΕΪΧΗΣ
Al – Fantari = Ο ΕΙΣΠΡΑΚΤΩΡ
Al – Mosnino = Ο ΡΗΤΩΡ
Amàr = ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ
Atàr ή Βen – Atàr = ΠΑΝΤΟΠΩΛΗΣ
Attias = ΔΩΡΟΝ
Al – Alouf = Ο ΧΙΛΙΑΡΧΟΣ
Cabili = ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΟ ΔΗΛ. Ο ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΗ CABILI ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΦΡΙΚΗΣ
Danon = ΖΩΓΡΑΦΟΣ
Hakim = ΣΟΦΟΣ, ΙΑΤΡΟΣ
Maïmòn = ΕΥΤΥΧΗΣ
Sides = ΑΡΧΩΝ, ΚΥΡΙΟΣ

5δ) ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΙΔΙΩΝΥΜΙΚΑ
Mokàta=ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΩΡ (ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΝ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΩΝ ΣΤΑΥΛΩΝ)
Yeni = NEOΣ
Tzivré = (ΑΠΟ ΤΟ tzevré = ΚΕΦΑΛΟΜΑΝΔΥΛΟΝ)

6. ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΜΕΡΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ.
- ΕΤΣΙ ΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ «Κονφίνο» ΜΕΤΕΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΕΙΣ Κοφίνας ΠΡΩΤΟΝ ΚΑΙ Κοφφινᾶς ΕΠΕΙΤΑ.
- ΤΟ Γαβριήλ ΕΓΙΝΕ Γαβριηλίδης,
- ΤΟ Δαυίδ, Δαβόπουλος.
- ΤΟ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ Σίδες = Κύριος ΕΓΙΝΕ ΕΙΣ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ Σιδόπουλος, - ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟΝ Σαμουήλ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ Σαμουηλίδης,
- ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟΝ Σεμτώβ ΕΓΙΝΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΝ Καλωνυμός,
- ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟΝ Φαράς = Πέρσης ΜΕΤΕΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ, ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΣΕΡΡΑΣ ΕΙΣ Φαρατζῆ,
- ΤΟ ΑΡΑΒΙΚΟΝ Χατζῆ = ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΠΟΥ ΕΔΙΔΕΤΟ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ, ΕΓΙΝΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ Χατζόπουλος.

ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΓΙΝΕΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΑΚΟΜΗ ΧΡΟΝΟΥΣ. ΑΥΤΟ ΜΑΡΤΥΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΦΘΟΝΙΑΝ ΕΠΙΤΥΜΒΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΠΙΓΡΑΦΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΣΩΘΗΣΑΝ ΕΙΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΤΕ ΕΙΣ ΑΛΛΑΣ ΧΩΡΑΣ. ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟΝ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΡΑΒΒΙΝΟΙ ΣΥΝΤΑΚΤΑΙ ΤΟΥ ΤΑΛΜΟΥΔ ΗΝΕΙΧΟΝΤΟ ΤΟΝ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ Ή ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΟΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ. ΕΤΣΙ ΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΣΥΣΤΑΣΙΣ ΟΠΩΣ ΜΗ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ. ΕΚ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟΥ ΔΕΝ ΑΝΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΛΑΙΑΙ ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΙ ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΑΙ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ Τίτος, Βεσπασιανός, Κικέρων, Αντίοχος, κ.λ.π., ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΔΥΟ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, ΟΙ ΔΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ Ἀμάν. Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΕΒΡΑΪΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΑΙΩΝΟΣ Σαμουέλ Κράους ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΜΑ ΤΟΥ Lehnworter im Talmud, Midrash und Targum (BEΡΟΛΙΝΟΝ 1898) ΣΥΝΕΚΕΝΤΡΩΣΕ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΤΑΛΜΟΥΔ, ΕΙΣ ΤΟ ΜΙΔΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΡΓΚΟΥΜ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΑ ΗΣΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:

- Ἀγρίππας, Ἀδριανός, Ἀκύλας, Ἀλέξανδρος, Ἀνδρέας, Ἀντίγονος, Ἀντίπατρις, Ἄρειος, Ἀριστόβουλος, Βακχίδης, Βοηθός (ΑΠΟ ΤΟ ΕΖΔΡΑ),
 - Γελάσιος (ΑΠΟ ΤΟ Ἰσχάκ)
- Τρύφων, Δευκαλίων, Δοσίθεος (ΑΠΟ ΤΟ Νατανιέλ),
- Δωρόθεος, Θεόδωρος (ΑΠΟ ΤΟ Ματατιά),
- Εἰρηναῖος, (ΑΠΟ ΤΟ Σιαλώμ),
- Ἰάσων (ΑΠΟ ΤΟ Ἰησοῦς,
- Καλώνυμος (ΑΠΟ ΤΟ Σεμτώβ),
- Λεόντιος (ΑΠΟ ΤΟ Γιουδᾶ),
- Λύκος (ΑΠΟ ΤΟ Ζεέβ),
- Μνασέας (ΑΠΟ ΤΟ Μενασσέ),
- Παρήγορος (ΑΠΟ ΤΟ Ραχαμείμ),
- Σαβάτιος (ΑΠΟ ΤΟ Σαμπετάι),
- Σωτήρ (ΑΠΟ ΤΟ Γιεσουά),
- Ὑψικράτης (ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΤΟ Ἀελιών), κ.λ.π.

7. ΠΡΟΣΕΠΩΝΥΜΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ (ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ)
ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΕΛΕΙΠΕΝ Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΩΝΥΜΟΝ, ΤΟ ΓΝΩΣΤΟΝ «ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙ». Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΗΤΟ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΟΠΟΥ ΣΠΑΝΙΩΣ ΕΝΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΟΝΟΜΑ ΔΕΝ ΣΥΝΩΔΕΥΕΤΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΝ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΠΕΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΕΞΕΤΟΠΙΖΕ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΟΝΟΜΑ. ΠΑΡΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΑΥΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ:
Μπορμπόλης, Μπακόλας, Ντέλος, Κοτοπούλης, Χαϊρλῆς, Κοτσίρος, Ναοῦ, Παπάρος, Μπόνας, Μαραμένος, Μέντζος, Σκίνιος, Κόκκινος, Ντάος, Λαγαρῆς, Ἀβδελᾶς, Παππῆς, Βουλός, Λάλος, Μέλος, Τσακλᾶς, Σαλαούρος, Βιτούλης, Μπερούρ, Καλχαμηρᾶς, Ντέλος, Καπούλιας (ΤΟ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΕΒΡΑΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ Γιωσέφ Ἐλιγιᾶ), Κολοβός, Παράρος, Καλιστής, Ἀντράλας, Καραρίτσας, Φέφ, Σβόλ, Τσαμπιάφ, Σιάμπος, Ντόστης, Κούτσικος, Σιαφάκας, Φαρμάκης, Ζώης, Φέγγας, Μπάργιας, Κατσάνος, Καμόντος, Σιακατούρας, Γκούλιαρας κ.λ.π.

8. ΕΒΡΑΪΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΤΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ ΜΕΡΙΚΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ Ή ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ Ή ΩΣ ΠΟΛΥ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΑ ΕΙΣ ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ ΜΟΝΟΝ ΕΒΡΑΪΚΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
- ΕΤΣΙ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ Καμχῆ, Καλδερών, Μάγιο ΚΑΙ Πάρδο ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ Ή ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, - ΤΟ Δελμέδιγο ΜΟΝΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΤΑΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ,
- ΤΟ Καπέτα ΚΑΙ Ἀτούν, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ
ΤΡΙΚΑΛΩΝ,
- ΤΟ Ταραμπουλούς ΜΟΝΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ,
- ΤΟ Τζιβρέ ΜΟΝΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ,
- ΤΟ Ἀλχαδέφ, Οὔνιο, Καπελοῦτο, Νοτρίκα, Γκαλάντε, Κοδρόν, Ταρίκα, Σοριάνο, Ἀμάτο, Ἀσζαραντέλ, Πίχα, Πιζάντε, Σαρχόν ΜΕΤΑΞΥ ΜΟΝΟΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ,
- ΤΟ Δέντε ΚΑΙ Σάρδας ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.

9. ΚΥΡΙΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΚ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΣ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΘΗ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΛΛΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΝ ΚΥΡΙΩΣ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΛΑΜΒΑΝΟΝ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΞ ΕΙΔΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΙΑΝ ΠΑΛΑΙΟΤΑΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ, ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΗΝ ΓΕΝΙΚΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ Σεφαραδικοῦ (ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ) ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΓΕΝΝΩΜΕΝΟΝ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ ΕΚ ΠΑΤΡΟΣ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑ, ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΙ, Ή ΤΗΣ ΕΚ ΜΗΤΡΟΣ ΜΑΜΜΗΣ, ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙ. ΤΟΥΤΟ ΔΕ ΑΣΧΕΤΩΣ ΕΑΝ Ο ΠΑΠΠΟΣ Ή Η ΜΑΜΜΗ ΕΥΡΙΣΚΩΝΤΑΙ Ή ΟΧΙ ΕΝ ΖΩΗ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ Ἐσκεναζείμ Ο ΚΑΝΩΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΕΑΝ Ο ΠΑΠΠΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΜΜΗ ΖΟΥΝ. ΕΙΣ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑΝ ΚΑΠΩΣ ΕΠΟΧΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΑ ΑΓΟΡΙΑ ΕΔΙΔΕΤΟ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ 30 ΗΜΕΡΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Μποχώρ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ Μποχώρα ή Μποχορούλα, ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ. ΚΑΠΟΤΕ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ Μποχώρ ή Μποχώρα ή Μποχορούλα ΕΓΙΝΕΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟΝ ΑΦΗΝΟΝ ΝΑ ΛΗΣΜΟΝΗΘΗ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΠΑΙΔΙ, ΑΓΟΡΙ Ή ΚΟΡΙΤΣΙ, ΕΛΑΜΒΑΝΕ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΗ, ΕΚΤΟΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΚ ΜΗΤΡΟΣ ΠΑΠΠΟΥ Ή ΜΑΜΜΗΣ, ΑΣΧΕΤΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΑΝ ΑΥΤΟΙ ΖΟΥΝ Ή ΟΧΙ.

- ΕΑΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ ΑΛΛΟΤΕ ΣΥΝΗΘΩΣ Σαμπετάϊ, δηλ. Σαββατιανός.
- ΕΑΝ ΠΑΛΙΝ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΝΙΣΑΝ ΔΗΛ. ΤΟΝ ΜΗΝΑΝ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ, ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ ΣΥΝΗΘΩΣ Νησίμ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΤΟΥ Νές = ΘΑΥΜΑ.
- ΕΑΝ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΣΘΗΡ (Πουρείμ) ΕΛΑΜΒΑΝΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Μορδοχάϊ.
- ΕΑΝ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ (Κιπούρ) ΕΛΑΜΒΑΝΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Γιόμ - Τόβ δηλ. Καλημέρης.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΑΠΕΘΝΗΣΚΕΝ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΠΛΕΟΝ ΠΑΤΡΟΣ ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟΝ ΟΝΟΜΑ. ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΡΕΣΚΕΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΥ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΩΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ, ΕΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΝ «Τσιλιμπόν» ή «Τσιλιμπί» ΠΟΥ ΕΣΗΜΑΙΝΕ ΤΟΥΡΚΙΣΤΙ ΑΡΧΟΝΤΑΣ. ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΟΘΗ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗΝ. ΤΟΥΤΟ ΕΓΙΝΕΤΟ ΕΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΙΕΣΩΖΕΤΟ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑΝ ΣΟΒΑΡΑΝ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑΝ ΟΠΟΤΕ ΤΟΥ ΕΔΙΔΕΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Χαῒμ δηλ. Ζήσης ή Ραφαήλ δηλ. Θεραπευθείς (ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ). ΟΤΑΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ ΔΕΝ ΕΖΟΥΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Ή ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΠΡΟΣΕΒΑΛΛΟΝΤΟ ΑΠΟ ΣΟΒΑΡΑΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑΝ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΕΣ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΝ ΚΑΚΟΤΥΧΙΑΝ ΚΑΙ ΘΕΛΟΝΤΕΣ ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΟΛΙΚΩΣ ΘΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗΝ ΑΛΛΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΤΑ ΠΡΟΣΕΦΕΡΑΝ ΠΡΟΣ «ΕΞΑΓΟΡΑΝ» ΕΙΣ ΞΕΝΑ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ. ΤΑ ΟΥΤΩ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΜΕΝΑ ΑΡΡΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΩΝΟΜΑΖΟΝΤΟ ΠΛΕΟΝ «Μερκάδο» ΔΗΛ. ΕΞΑΓΟΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΤΑ ΔΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ «Μερκάδα» ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑΝ ΕΛΛΑΔΑ «Μερκαδούτσα». ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΜΕΝΟΥ ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ ΑΥΤΗ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΑΣ, Ο ΔΕ Μερκάδο ή Μερκάδα ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΡΟΕΛΘΗ ΕΙΣ ΓΑΜΟΝ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗΝ ΑΔΕΙΑΝ ΤΟΥ ΕΞΑΓΟΡΑΣΤΟΥ Ή ΤΗΣ ΕΞΑΓΟΡΑΣΤΡΙΑΣ.

ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΚΑΠΟΤΕ ΜΙΑ ΥΠΑΝΔΡΕΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΣΤΕΙΡΑ ΕΠΙ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΟΠΙΝ. ΤΟ ΥΠΟ ΤΟΙΟΥΤΑΣ ΣΥΝΘΗΚΑΣ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΘΗ «Ραχαμείμ» ΔΗΛ. ΠΡΟΪΟΝ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΕΑΝ ΠΑΛΙΝ Η ΜΗ ΤΕΚΝΟΠΟΙΟΥΣΑ ΕΠΙ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΚΑΜΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ Λάγγ – Μπαόμερ «νέδερ» ΔΗΛ. ΟΡΚΟΝ ΟΠΩΣ ΕΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΝ ΓΕΝΝΑΣ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ Ριμπί - Σιμόν Μπάρ – Γιοχάϊ, ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ ΡΑΒΒΙΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΑΥΤΗΝ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΓΕΝΝΩΜΕΝΟΝ ΑΓΟΡΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΘΗ Συμεών.

ΔΕΝ ΕΛΕΙΠΟΝ ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΥΝΕΠΙΠΤΕ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΥΤΥΧΕΣ Ή ΧΑΡΜΟΣΥΝΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ ΤΟΥ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΥ. ΤΟΤΕ ΕΔΙΔΕΤΟ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σιμάν – Τόβ δηλ. Εὐτύχιος ΚΑΙ, ΕΑΝ ΗΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ, Μαζάλ – Τόβ δηλ. Εὐτυχία. ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΙΔΙΑΤΕΡΩΣ ΕΑΝ ΑΠΕΘΝΗΣΚΕΝ ΕΙΣ ΜΙΚΡΑΝ ΗΛΙΚΙΑΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΓΕΝΝΑΤΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ΕΙΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΘΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΟΣ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΜΕΝ ΑΓΟΡΙ ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ «Πασσᾶ» ΤΟ ΔΕ ΚΟΡΙΤΣΙ «Μπιενβενίδα». ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΤΕΡΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΛΛΟΤΕ ΥΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΙΣΡΑΗΛΙΤΙΚΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΤΟ ΕΞΗΣ: ΕΑΝ Η ΠΕΝΘΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΜΦΗ ΕΙΧΟΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΝ ΚΟΡΙΤΣΙ ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΕΔΙΔΕΤΟ ΑΝΤ΄ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ «Ντουντού» ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ἀνθή, Ἀνθούλα. ΤΟ ΟΝΟΜΑ «Μεναχέν», ΔΗΛ. ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ΕΔΙΔΕΤΟ ΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΤΥΧΑΙΝΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΟΥΝ ΤΑΣ ΠΡΩΤΑΣ 9 ΠΡΩΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΜΗΝΟΣ Ἄβ, ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΤΗΝ 9ην ΤΟΥ Ἄβ ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ ΔΥΟ ΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΘΙΜΟΝ ΑΥΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ Ο ΣΤΙΧΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΕΡΕΜΙΑ «Ναχαμού, ναχαμού ἀμί = ΠΑΡΗΓΟΡΗΣΟΥ, ΠΑΡΗΓΟΡΗΣΟΥ ΛΑΕ ΜΟΥ».

10. ΕΠΙΘΕΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΚΥΡΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΕΙΤΕ Η ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΙΤΕ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΣΥΝΕΤΕΛΕΣΑΝ ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΙΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΓΕΝΕΑΣ ΕΙΣ ΓΕΝΕΑΝ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΟΙ Ἐσκεναζείμ ΜΕΧΡΙ ΠΡΟ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΙΩΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΧΟΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΗΝΑΓΚΑΣΕ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ, ΤΟΝ ΜΕΓΑΝ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥΣ ΜΟΝΑΡΧΑΣ ΝΑ ΕΚΔΩΣΟΥΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΕΧΡΕΩΘΗΣΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ ΕΠΙΘΕΤΑ. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΩΣ ΤΟΙΑΥΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΥΡΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙ. ΕΤΣΙ π.χ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ Μπαρούχ μπέν Γιαακώβ ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ Γιαακώβ μπέν Μπαρούχ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ Ἀαρών Μωσέ ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ Μωσέ Ἀαρών κ.λ.π. Η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΑΥΤΗ ΕΝΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΕΣΗΜΕΙΩΝΕΤΟ ΑΛΛΟΤΕ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΠΡΟΗΛΘΟΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΣΥΡΑΚΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΣΤΕΡΟΥΝΤΟ ΕΠΙΘΕΤΩΝ. ΕΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΑΘΕΡΟΝ ΕΠΙΘΕΤΟΝ ΕΩΡΤΑΖΕΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ Πουρείμ, ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ Πουρείμ ΤΩΝ ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΩΝ, ΗΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΑΡΤΥΡΕΙ ΤΗΝ ΕΚ ΣΙΚΕΛΙΑΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΩΝΩΝ ΤΟΥ.

11. ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΝΤΑ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΑΠΟΧΡΩΣΙΝ
ΩΜΙΛΗΣΑΜΕΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΕΙΣ ΕΒΡΑΪΚΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΗ ΟΤΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΕΒΡΑΙΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ. Ο ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ, Ή ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΣ Ή ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΝ, ΕΚΟΥΣΙΟΝ Ή ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΝ, ΠΟΥ ΕΣΗΜΕΙΩΘΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΙΔΙΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ. ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΘΗΣΙΝ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΜΕΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΣΦΑΓΗΣΑΝ, ΜΕΡΙΚΟΙ ΔΕ ΔΙΕΣΩΘΗΣΑΝ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΘΕΝΤΕΣ. ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΓΝΩΡΙΣΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟ 1919 ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΒΡΑΙΟΝ ΟΝΟΜΑΤΙ Γιαχμπές Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΣΑΧΤΟΥΡΗ 8 ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑΝ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ. Ο ΓΕΡΩΝ ΑΥΤΟΣ Γιαχμπές ΜΟΥ ΔΙΗΓΕΙΤΟ ΟΤΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΩΘΕΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΝ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΟΠΟΙΟΣ, ΚΑΤΑΦΥΓΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΕΠΑΝΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΟΥΔΑΪΚΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ. ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΣΥΝΑΝΤΩΜΕΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΘΕΝΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ. ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΜΕ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΑΠΟΧΡΩΣΙΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ: Βαρούχας (Βαρούχ), Σαλτέλης (Σαλτιέλ), Λεβίδης ή καί Λεβῆ, Ἀρώνης, Μπενσουσάν, Καράσος, Μπροῦδος, Μπουρλάκος (Μπουρλά). ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝ ΛΟΓΩ Μπουρλάκους ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΝ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΘΗ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΟΤΙ ΔΙΕΤΗΡΕΙΤΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ ΤΟΥ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ.

12. ΕΒΡΑΪΚΑ ΚΥΡΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΑ Ή ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΜΕΝΑ Ή ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ
ΦΩΝΗΤΙΚΑΙ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΚΥΡΙΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ.
- ΕΤΣΙ π.χ. ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἀαρών ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ Ἀρωνάκης ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Νάκιας.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἀβραάμ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Ἀβραμάκης, ΕΙΣ Ἀβράμης ή Ἀβραμής, ΕΙΣ Ἀβραμούλης ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Μούλης, ΕΙΣ Ἀβραμούλιας ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Μούλιας, ΕΙΣ Ἀβραμάτς ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Μάτς.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Γαβριέλ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Γαβρέλ.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Μποχώρ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Μποχοράκης ΚΑΙ ΕΙΣ Χόρ.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἰακώβ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ Γιακούλης ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Κούλης, ΕΙΣ Κός ΚΑΙ ΕΙΣ Γιακλῆς.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Γιεουδᾶ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ Γιεουδάκης, ΕΙΣ Γιεουδούλης, ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Γιούλης ή Γιούλας ή Γκιούλιας.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἰεσσουά ΕΙΣ Γιουσάς ή Γιόσας.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Γιεσουλά ΕΙΣ Γιουσλά ή Γιουσούλ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΩΣ ΕΙΣ Λάλ.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἰσραέλ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ Γισρέλ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Τέλης ή Τέλκος.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἰσαάκ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ Ἰσάκος ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Τσάκος ή Χάκος ή Τσακούλιας.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Δαβίδ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Δαβζόν ή Τζόν, ΕΙΣ Δάβος ή Δαβούλιας ή Τζόνιας.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἐλιασάφ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Λιασάφ.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἐλισσά ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Λιασάκης.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἐλιγιά (Ἠλίας) ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Λγιά ή Λιάχο ή Ἒλιο ή Λιέτο.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἰμανουέλ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Μανέλ.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σολομών ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Μάτσο ή Μάτσκο.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σαμουήλ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΙΣ ή Σεμούλης ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ Σιμέλ, εις Σιμελάκης, ΕΙΣ Μέλος ή Μέλκος, ΙΣΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΕΙΣ Σσέμο.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Τσαδίκ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Τσαδίκος.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Χανέν ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Χάνος.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Μυριάμ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Μέριο.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Μαζαλτώβ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Ματζάλω.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σιχμά ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Σίμχω.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σαμπετάϊ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Ντέλος.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ζαφείρα ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Φίρο.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Πνίνα ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Φίνα ή Φανούλα ή Φανή.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Χαβά (Εὒα) ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Χαβούλα.
- ΤΟ ΟΝΟΜΑ Χανά (Ἄννα) ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΙΣ Χανούλα ή Χανέσιω (ΟΡΑ ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΠΛΕΙΟΤΕΡΑ ΕΙΣ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΙΩΣΗΦ Μ. ΜΑΤΣΑ «ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΙΝΑ» ΑΘΗΝΑΙ 1955).

ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΦΗΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΗΜΕΙΩΘΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1943 ΑΞΙΑ ΛΟΓΟΥ ΤΑΣΙΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΑΡΑΛΛΑΚΤΑ, ΕΚΤΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΑΣ ΜΟΡΦΗΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ.

- ΟΥΤΩ π.χ. Ο Χαῒμ ΩΝΟΜΑΖΕΤΟ ΚΑΙ Χαϋμοῦτσο.
- Ο Ἰακώβ, Γιακώ ή Γιακοβάτσι.
- Ο Γιομτώβ, Ἰντώ.
- Ο Σεπτώβ, Σιντώ.
- Ο Δαβίδ, Νταβί.
- Ο Ἐλαζάρ, Λαζάρ.
- Ο Ἐλιγιά(ου), Λιάου. Ο Ραφαέλ, Ροφέλ.
- Ο Μιχαέλ, Μιχέλ.
- Ο Σαμουέλ, Σουμουέλ.
- Ο Γιεουδᾶ, Γιουδά,
- Ο Ἀαρών, Ἀρών,
- Η Σάρρα, Σαρρίνα,
- Ο Σαμπετάϊ, Σάμπυ κ.λ.π.

ΕΞ ΑΝΤΙΘΕΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΗΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΕΞ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΒΡΑΙΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗ ΤΑΣΙΣ ΕΞΕΒΡΑΪΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
- ΟΥΤΩ π.χ. Ο Νατζαρή ΕΓΙΝΕ Μπάρ-Νές,
- Ο Μπουένο ΕΓΙΝΕ Μπάρ - Ὂν,
- Ο Γαβριηλίδης, ΕΓΙΝΕ Γαβριέλι,
- Ο Σαμουηλίδης ΕΓΙΝΕ Σαμουέλι κ.λ.π.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΖΟΥΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΖΩΗΝ ΚΛΕΙΣΜΕΝΗΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ, ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΕΣ ΩΣ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΕΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΣ ΕΒΡΑΪΚΑΣ ΣΥΝΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΡΧΟΝΤΟ ΕΙΣ ΕΠΑΦΗΝ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΣ ΤΩΝ, ΗΤΟ ΕΥΚΟΛΟΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΓΟΥΝ ΜΙΑΝ ΚΑΘΑΡΑΝ ΕΒΡΑΪΚΗΝ ΖΩΗΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΑΘΙΚΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΑ. ΑΦ΄ΟΤΟΥ ΟΜΩΣ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΩΣ ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΠΟΛΙΤΑΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΦΟΙΤΩΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΑΣ ΣΧΟΛΑΣ, ΠΡΟΕΚΥΨΕΝ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΣΗΜΕΙΩΘΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΤΑΣΙΣ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Ή ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ Ή ΕΠΙΘΕΤΩΝ.
- ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Ἐλκανά ΕΓΙΝΕ Κανάρης,
- ΤΟ Ἀβραάμ, Ἀλβέρτος, ή Μίνως (ΑΠΟ ΤΟ Ἀβραμίνος),
- ΤΟ Ἀσέρ, Φέλιξ,
- ΤΟ Χαῒμ, Βίκτωρ ή Βητάλ,
- ΤΟ Μαζαλτώβ, Ματίλδη ή Εὐτυχία,
- ΤΟ Χανά, Ἀννέτα,
- το Μορδοχάϊ, Μάρκος,
- ΤΟ Σολομών, Σόλων,
- ΤΟ Γεουδᾶ, Λέων,
- ΤΟ Σιαλώμ, Κάρολος,
- ΤΟ Ἰεσουά, Σαλβατώρ,
- ΤΟ Ἰακώβ ΕΓΙΝΕ Ζιάκ,
- ΤΟ Ἰωσήφ ΕΓΙΝΕ Ζέππος ή Πέπο,
- ΤΟ Γιοχανάν ΕΓΙΝΕ Γιοχανανούλης ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Νούλης ή Ἰωάννης,
- Η Ρεββέκα ΕΓΙΝΕ Ἐρριέτη,
- Η Ἐσθήρ, Ρούλα (ΑΠΟ ΤΟ Ἐσθηρούλα),
- Η Λέα, Λουῒζα,
- Η Σιμχά, Ἀλέγρα ή Ἀλίκη,
- Η Ἀτίκβα, Ἐσπεράνζα,
- Η Μυριάμ, Μαίρη ή Μιρέττα ή Μιράντα,
- Η Σουσάνα, Ρόζα ή Ροζίνα,
- Ο Χαζκιγιά, Κῖκος (ΑΠΟ ΤΟ Χασκιγίκος),
- Ο Δαβίδ, Τζών,
- Ο Μωϋσῆς, Μίμης,
- Ο Ἰσαάκ, Ἰσίδωρος κ.λ.π.

13. ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

Α
Ἀαρών = ΑΓΝΩΣΤΟΥ(ΙΣΩΣ ΑΥΓΥΠΤΙΑΚΗΣ) ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ
Ἄβελ = ΠΕΝΘΙΜΟΣ (ΟΡΑ ΙΩΣΗΠΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛ. ΒΙΒΛ. Α’ ΑΡ. 52)
Ἀβραάμ = ΠΑΤΗΡ ΠΟΛΛΩΝ ΛΑΩΝ
Ἀδάμ = ΠΥΡΡΟΓΕΝΗΣ (ΙΩΣΗΠΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛ. ΒΙΒΛ. Α’ ΑΡ. 34)
Ἀμπά = ΠΑΤΗΡ
Ἀσέρ = ΕΥΤΥΧΙΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ

Β
Βαρούχ = ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ
Βενιαμίν = (Μπέν – γιαμίν), ΥΙΟΣ ΠΡΟΣΦΙΛΗΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΥΙΟΣ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ)

Γ
Γαβριήλ = ΘΕΟΑΝΔΡΕΙΩΜΕΝΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ: ΗΝΔΡΩΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Γάδ = ΑΦΘΟΝΙΑ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ Β’ ΑΡ. 11)
Γιερμιγιά = (ΙΕΡΕΜΙΑΣ) = ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΜΕ ΑΝΕΔΕΙΞΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Γιομτόβ = ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ
Γιοχανάν = (ΙΩΑΝΝΗΣ) = ΘΕΟΧΑΡΙΣΤΟΣ

Δ
Δαυίδ = ΑΓΑΠΗΤΟΣ (Η ΕΒΡΑΪΚΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ)
Δάν = Ο ΚΡΙΘΕΙΣ
Δανιήλ = ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΜΕ ΕΚΡΙΝΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Δεβόρα = ΜΕΛΙΣΣΑ

Ε
Ἐζρά = ΒΟΗΘΟΣ
Ἐλαζάρ = (Ἒλ - αζάρ) = ΘΕΟΒΟΗΘΗΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΜΕ ΕΒΟΗΘΗΣΕΝ)
Ἐλιέζερ = (Ἐλί - ἔζερ) = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΒΟΗΘΟΣ
Ἐλκανά = ΘΕΟΑΓΟΡΑΣΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : Ο ΘΕΟΣ ΕΞΗΓΟΡΑΣΕ)
Ἐμανουήλ = (Ἳμ - ἄνου - Ἒλ) = ΜΑΖΙ ΜΑΣ Ο ΘΕΟΣ
Ἐσθήρ = (Ἐστέρ) = ΑΣΤΡΟΝ (ΑΣΤΕΡΩ)

Ζ
Ζαβουλών = Ο ΠΡΟΙΚΙΣΘΕΙΣ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ. Λ’ ΑΡ. 30)
Ζαδίκ = ΔΙΚΑΙΟΣ

Η
Ἠλίας = (Ἐλί – Γιά) = Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΘΕΟΣ

Θ
Θάμαρ = (Τάμαρ) = ΦΟΙΝΙΞ

Ι
Ἰακώβ = ΠΤΕΡΝΙΣΤΗΣ
Ἰσαάκ = ΓΕΛΑΣΤΟΣ
Ἰσάχαρ = Ο ΑΝΤΑΜΕΙΦΘΕΙΣ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ. Λ’ ΑΡ.24)
Ἰσραέλ – (Ἰσρά - Ἒλ) = ΘΕΟΔΥΝΑΜΟΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΕΝΕΔΥΝΑΜΩΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Ἰωσαφάτ = (Γιό – σσαφάτ) = ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : Ο ΘΕΟΣ ΕΚΡΙΝΕ)
Ἰωσήφ = ΠΡΟΣΘΕΤΟΣ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ Λ’ ΑΡ. 24)

Κ
Κάϊν = ΑΠΟΚΤΗΜΑ (ΟΡΑ ΙΩΣΗΠΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛ. ΒΙΒΛ. Α’ ΑΡΙΘΜ. 52)
Κοέν = ΙΕΡΕΥΣ

Λ
Λεά = Η ΑΠΗΥΔΙΣΜΕΝΗ , Η ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ
Λεβῆ = ΒΟΗΘΟΣ ΙΕΡΕΥΣ

Μ
Μαζαλτώβ = ΕΥΤΥΧΙΑ
Μαλκά = ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ
Μαλλάχ = ΑΓΓΕΛΟΣ
Ματαθίας = θεοδωρος
Μαριάμ = (ΜΥΡΙΑΜ) = ΠΟΘΗΤΗ, ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ
Μεγήρ = ΦΩΤΕΙΝΟΣ
Μενασσέ = ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ (ΟΡΑ ΙΩΣΗΠΟΥ ΙΟΥΔ. ΑΡΧ. ΒΙΒΛ. Β’ ΑΡΙΘ.92)
Μεναχέμ = ΠΑΡΗΓΟΡΟΣ
Μιχαέλ = (ΜΙ-ΚΑ-ΕΛ) = ΘΕΟΜΟΙΑΣΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΠΟΙΟΣ ΩΣ Ο ΘΕΟΣ)
Μορδοχάϊ = ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΡΔΟΥΚ (ΟΝΟΜΑ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΒΑΒΥΛΩΝΙΩΝ, ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑΣ)
Μωυσῆς = (Μωσσέ) = ΥΔΑΤΟΣΩΣΤΟΣ

Ν
Ναχούμ = ΠΑΡΗΓΟΡΗΘΕΙΣ
Νεφταλί = ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ Δ’ ΑΡΙΘ. 8)
Νεχεμιά = (Ναχάμ – γιά) = ΘΕΟΠΑΡΗΓΟΡΗΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΕΠΑΡΗΓΟΡΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Νησίμ – ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ (νές = ΘΑΥΜΑ, ΠΛΗΘ. νησίμ)

Ο
Ὀβαδίας = (Ὀβάδ – Γιά) = ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ

Ρ
Ραφαέλ = (Ραφά - Ἒλ) = ΘΕΟΣΩΣΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ)
Ραχήλ = ΑΜΝΑΣ (ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ ΜΗ ΓΕΝΝΗΣΑΣΑ)
Ρεβέκα = (Ρίβκα) = ΑΓΝΩΣΤΟΥ (ΙΣΩΣ ΑΡΑΜΑϊΚΗΣ) ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ
Ρεουμπέν = (ρεού – μπέν) ΕΙΔΟΝ ΤΟΝ ΥΙΟΝ
Ρούθ = (Ρούτ) = ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ

Σ
Σαλομών = ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ
Σαμουέλ = ΘΕΟΑΚΟΥΣΤΟΣ (ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΗΚΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ)
Σαμπετάϊ = ΣΑΒΒΑΤΙΑΝΟΣ
Σάρρα = ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ , ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ
Σαούλ = Ο ΕΡΩΤΗΘΕΙΣ, Ο ΑΝΑΖΗΤΗΘΕΙΣ (ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ)
Σιαλώμ = ΕΙΡΗΝΗ
Σεμτώβ = (Σμέμ – τόβ) = ΚΑΛΩΝΥΜΟΣ
Σίμσσι = (SIMSHI) = ΟΥΡΑΝΙΟΣ (ΑΠΟ ΤΟ SHEMESH = ΟΥΡΑΝΟΣ)
Σιμχά = ΧΑΡΑ, ΧΑΡΙΣ
Σαμσών = (SHIMSHON) = ΜΙΚΡΟΣ ΗΛΙΟΣ
Συμεών = ANTAΛΛΑΓΜΑ ΜΙΣΟΥΣ (ΟΡΑ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΕΦ. Κ΄ΑΡ. 33)

Τ
Τόβα = ΚΑΛΗ, ΑΓΑΘΗ

Χ
Χάβα = (ΕΥΑ) = ΜΗΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΝΤΩΝ (ΟΡΑ ΙΩΣΗΠΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛ. ΒΙΒΛ. Α΄ΑΡ.36)
Χαῒμ = ΖΗΣΙΜΟΣ

(ΤΟΥ ΑΣΕΡ Ρ. ΜΩΥΣΗ, ΑΘΗΝΑΙ 1973)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "H ONOMAΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ."
Related Posts with Thumbnails